En zo is de vakantie weer voorbij….
Onze 2 weken Europa zijn voorbij gevlogen. De eerste week in Nederland was erg druk maar ook erg leuk. Het was heerlijk om iedereen weer te zien en erg fijn dat iedereen tijd voor ons had. Ondanks dat het alweer een jaar geleden was voelde het voor ons in ieder geval niet alsof we iedereen zo lang geleden gezien hadden. Het was alsof we gewoon verder gingen waar we de week ervoor gebleven waren. Zelf denk ik dat ‘t eraan ligt dat we iedereen nog regelmatig via Skype zien, dat maakt toch een verschil. Het voelt niet alsof we zo ver weg zijn. En tuurlijk, even een knuffel geven is beter maar gezien de afstand ben ik al heel blij met beeld!! Maar goed, alhoewel het een heel drukke week was, met bezoekjes van Sittard, Born, Roermond, Gorinchem, Hendrik-Ido-Ambacht, Lage Zwaluwe, Breda, Maastricht en weer terug, was ‘t wel heerlijk om er weer even te zijn.
Ook onze week in Frankrijk was heerlijk. Hier konden we bijkomen van de drukke week in Nederland en dat was eigenlijk best lekker. Het is een heerlijke plek en de groep vrienden waar we mee
gaan maakt het helemaal af! Lekker relaxed een beetje rondom het kasteel hangen, wandelen, tennissen, zwemmen, borrelen of gewoon even niets doen. We hebben er een week heerlijk gegeten en het was weer helemaal super. Ik denk ook dat dit onze meest relaxte vakantie is die we hebben. Als we normaal op vakantie gaan dan moet er van alles, wil je van alles zien en doen, maar hier hoeft dat niet en dat is zooooo lekker…..
Vorig jaar zijn we eerst naar Frankrijk gegaan en daarna naar Nederland, maar op deze manier werkt ‘t beter. Eerst een drukke week en dan daarna lekker bijkomen!!
De reis terug viel niet mee, we hadden 3 vluchten en vooral met de laatste vlucht waren we er eigenlijk wel klaar mee…. en daarna mochten we nog 1,5 uur met de auto. Tegen de tijd dat we thuis kwamen waren we bekaf en we waren blij dat we ’s avonds in bed lagen.
Pascal mocht maandag weer aan het werk en ik ben begonnen met opruimen. We zijn nu bijna een week terug en ik zit nog niet helemaal in het goede ritme. ’s Avonds ben ik om 9 uur al erg moe, val ik op de bank in slaap, midden in de nacht heb ik van die uurtjes dat ik wakker ben en ’s ochtends ben ik er eigenlijk al om 6 uur alweer mee klaar…. Maar ach we mogen niet klagen, het was een heerlijke vakantie!!
 |
 |
 |
||
 |
 |
 |
||
Nog even….
Nog 4 nachtjes slapen en we stappen weer in ‘t vliegtuig, dit keer op weg naar Nederland, weer even lekker naar huis!!!
We zijn dan een week in Nederland en dat wordt een leuke maar vooral ook heel drukke week. Het is toch altijd weer een heel gedoe om iedereen die we willen zien in zo’n week te proppen. En ja zo voelt ‘t wel een beetje, proppen, want ja we hebben maar een week…. en we hebben uiteindelijk een drukke en vooral strakke planning. En gelukkig is iedereen zo lief en flexibel om ook met ons rekening te houden en eventueel onze kant op te komen, dus dat komt helemaal goed die week!!
En dan na de week in Nederland nog even een weekje met goede vrienden naar Frankrijk. Een inmiddels jaarlijks terugkerende vakantie die zo goed voelt en waar we zo ontzettend veel zin in hebben! En daar kunnen we dan weer even bijkomen van alle bezoekjes in Nederland.
Nu nog even de laatste dingetjes regelen, koffer uitpakken van afgelopen week (…), hotelletje boeken in Bordeaux voor de laatste nacht en nog een huurauto voor Frankrijk en volgens mij kunnen we dan weer beginnen met inpakken!!
Grand Lake o’ the Cherokees
De site heeft even een weekje stil gelegen en dus heb ik wat bij te schrijven…… Ik zal beginnen met het eerste weekend van augustus.
Dat weekend zijn we naar Grand Lake o’ the Cherokees geweest, in Oklahoma. De baas van Pascal, John, heeft er een huis aan het meer. Dat is het huis waar we vorig jaar met Thanksgiving gebruik van mochten maken. Ze hadden ons samen met nog een andere collega plant manager en zijn vrouw (ook een heel leuk stel) uit Oklahoma uitgenodigd voor een weekend aan het meer. De baas van John, Chris, heeft ook een huis aan het meer en wij sliepen bij John en en de collega van Pascal sliep bij Chris. Donderdagavond zijn we naar Wichita gereden en hebben we bij John geslapen en ’s ochtends zijn we samen met John naar het meer gereden. En vrijdagmiddag waren we compleet en was iedereen er.
Het was echt een heerlijk weekend!! Beide families hebben een motorboot en we troffen elkaar telkens via het water, vond ik op zich wel grappig…. Het is overigens echt een enorm meer, zo’n 188 km2, dus ja dan loont zo’n boot wel, dan heb je er nog eens wat aan.
Het was vooral ook een erg warm weekend met temperaturen rond de 45 graden Celcius, veel te warm dus. Het enige alternatief, om een beetje koel te blijven, was om maar in het water te zijn. Alleen….. Ook het water was erg warm…. De gemiddelde watertemperatuur lag rond de 33 graden celcius, oftewel badwater…. En dus werd er met de boot rondgevaren om te zien waar het water kouder was (en dan hebben we het over een halve of een hele graad…..). Het was echt heel warm dus hoe koeler hoe beter. Vervolgens ging het anker uit, kwamen de floaters tevoorschijn en ging iedereen het water in. Natuurlijk niet zonder biertje of water! Oh, en niet te vergeten, na het ontbijt werd begonnen met een bloody mary of een koffie met baileys……tja je moet ergens mee beginnen, toch…..
’s Avonds hebben we gezellig samen gegeten. Het leuke was dat nadat iedereen bij het meer was alles via het water ging. Ook toen we bij Chris hadden ge-bbq-ed zijn we teruggevaren naar het huis van John.
Zondag zijn we nog even gaan ‘tuben’, achter de boot van John. John had er de grootste lol in om ons van links naar rechts over het water te slingeren. Overigens nog pittiger dan ik had verwacht, het was nog best moeilijk om vast te houden, maar we deden het niet slecht (vond ik zelf dan…). Ik zelf heb er nog een mooie blauwe plek aan overgehouden op m’n linker bovenarm, op een gegeven moment vlogen we zo hoog door de lucht en kwam Pascal met z’n kin op m’n arm terecht. We zijn nu twee weken verder en eindelijk begint ie weg te trekken. Ook zijn we zondagochtend nog even wat gaan crossen met de waterscooters van Chris. Pascal en ik kregen er een mee en de zoon van John met zijn vriendin kregen de andere. Ook wel heel gaaf hoor!!!
Er is een tijd geleden een tornado bij het meer geweest en die heeft nogal wat schade achtergelaten….
En zondagmiddag vertrok iedereen weer. In ons geval een lange weg terug. In verband met de overstroming van de rivier in Iowa was een deel van de autoweg afgezet en moesten we een heel stuk omrijden…. Het was in ieder geval een super gezellig weekend, allemaal leuke mensen een super locatie en warm meer, wat willen we nog meer, toch?
Michigan
Ons weekendje in Michigan was erg leuk en gezellig. We zijn een stel vrienden (Mark en Rhonda) gaan opzoeken die daar een jaar geleden heen verhuisd zijn. Mark was een collega van Pascal die vanuit Wichita werkte en ook veel in Beatrice kwam. Ze zijn destijds verhuisd omdat ze dichterbij familie wilden wonen en ze hadden ons uitgenodigd om een keer langs te komen. En dus zo gezegd, zo gedaan!
Onze vluchten afgelopen donderdag waren door het slechte weer in Chicago erg vertraagd. Uiteindelijk zijn we 6 uur en 40 minuten later aangekomen dan verwacht. Ik vind reizen leuk maar niet op die manier. We hadden uiteindelijk gewoon met de auto kunnen gaan, waren we even lang onderweg geweest en ‘t was veel goedkoper geweest…. Maar ja, dat weet je van te voren natuurlijk niet…..
We zijn gevlogen op Grand Rapids en moesten nog een uur rijden naar Schoolcraft waar zij wonen, dit was nog ongeveer een uur. Nadat we eindelijk bij hun huis waren zijn we even ergens een broodje gaan eten en daarna hebben we lekker bij hun achter op het dek zitten kletsen.
Vrijdagochtend zijn Mark, Pascal en ik gaan vissen op Lake Michigan, echt een enorm meer, het lijkt door de grootte alsof je midden op zee vaart, dat is wel apart. We hadden een kleine boot gecharterd en vooral de heren zouden vissen, ik zou gewoon meegaan voor de gezelligheid en om (al) die vissen op de foto te zetten. De boot was van een kennis van Mark, iemand die hij via de kerk kent en die af en toe een dagtrip maakt met mensen of organisaties. Het was geen al te grote boot (vraag me geen afmetingen want ik heb er echt geen idee van….), en met 4 personen op de boot was ‘t ook vol genoeg. Mike, de kapitein, regelde alles en wij hoefden maar te wachten totdat er een vis beet….. en dat wachten duurde lang…… Ik was nog erg moe van de nacht ervoor, het had flink geonweerd en ik had geen oog dicht gedaan, dus tussendoor heb ik me even een half uurtje op het dek voor gelegd en even een dutje gedaan. Toen ik wakker werd bleek dat Pascal zich niet helemaal lekker voelde, we hadden van te voren een pilletje genomen tegen ‘motion sickness’ (ik dacht kan nooit geen kwaad) maar dat hielp bij hem blijkbaar niet zo goed als bij mij. Pascal had er misschien 2 moeten nemen met dat lange lijf van hem… Uiteindelijk heeft hij zich ook maar op dat dek aan de voorkant gelegd en hier is hij maar blijven liggen totdat we weer aan wal konden….. tja dat was wel jammer… We hebben maar 1 vis gevangen….. 4 uur op het water en maar 1 vis…… Het was nog even de vraag waar dat aan gelegen had, het bananenbrood van Mark (bananen aan boord brachten volgens Mike ongeluk…) of het onweer van de nacht ervoor….Die ene vis is ’s avonds lekker op de BBQ gegaan en ik moet zeggen, die smaakte prima!
Zaterdag zijn we samen met Mark en Rhonda naar Holland gegaan, jawel Holland!! Er wonen van oudsher veel Nederlanders in die omgeving en het is leuk om overal Nederlandse namen tegen te komen (en dan ook te horen hoe zij het uitspreken!). Holland was wel een leuke plaats, veel kleine winkeltjes en veel barretjes en restaurantjes. En natuurlijk was er Nederlands snoep te krijgen. Ook was er een echte molen, hier zijn we niet meer helemaal naar toe gereden, je moest namelijk $ 7 per persoon betalen en dit ging ons allemaal te ver.
Zondagochtend zijn Pascal en ik samen met Mark naar de schietbaan gegaan. Mark jaagt al van jongs af aan met zijn familie en deze traditie wordt ook binnen zijn gezin voortgezet, ook zijn beide kinderen (14 & 16) gaan af en toe mee jagen. Pascal had Mark gevraagd of hij met ons wilde gaan schieten en dit was geen probleem. Hij heeft meerdere pistolen en geweren (netjes opgeborgen in een grote kluis) en voor deze gelegeheid nam hij een pistool en een of ander geweer mee om te schieten. Hij is begonnen met uitleg over veiligheid en hoe je ‘t geweer vast houd en daarna mochten we om de beurt schieten. En ik moet zeggen het was erg leuk en waren nog best goed ook, al zeg ik ‘t zelf!!
Nadat we van de schietbaan afkwamen zijn we nog even gaan lunchen met een groep vrienden van hun van de kerk. Ook dit was erg gezellig, het was een leuke groep! En na de lunch was ‘t weer tijd om alles te pakken. Onze vlucht vertrok weer om 20:30 uur en we wilden nog even naar Grand Rapids van te voren. We zijn naar het downtown gedeelte gereden maar dat was echt helemaal uitgestorven op wat daklozen na dan….. Nu hadden we verder niet veel informatie van de stad dus hebben we maar een winkelcentrum gezocht en zijn daar lekker gaan koffie drinken bij Barnes & Noble.
Vannacht waren we rond een uur of 1 weer thuis…. en vanochtend ging voor Pascal om 07:00 uur weer de wekker…..
Met ons bezoekje aan Michigan zijn we nu overigens in 25 staten geweest!! Een map van alle bezochte staten vind je hier.
Er staan nog wat meer foto’s van ons bezoek aan Michigan bij pictures.
Weekje Wichita
Afgelopen week zijn we in wichita geweest. Pascal had een aantal meetings en ik ging ‘gezellig’ mee. Het maakt de rit van 4 1\2 uur van Lincoln naar Wichita in ieder geval iets minder vervelend.
Zondagmiddag zijn we al vertrokken zodat we rond 7 uur bij zijn baas konden zijn voor een BBQ.
Terwijl Pascal de overige dagen bij de hele dag meetings had, was ik maar druk met de dames…. Shoppen, lunchen, maar ook ’s ochtends even sporten…. Maandagavond hadden de heren meeting en zijn we met z’n drietjes een hapje gaan eten. De heren hebben we daarna op ‘t terras getroffen. Dinsdagavond zijn we met een kleine groep collega’s met aanhang gaan uit eten, ook erg gezellig!!
De dames waren erachter gekomen dat ik nog nooit een pedicure had gehad, iets dat voor de meeste dames in de US iets heel gewoons is. Met manicures en pedicures beginnen ze hier overigens al op jonge leeftijd. Sterker nog, bij de meeste nagel salons hebben ze aparte stoelen voor kinderen…. Persoonlijk vind ik ‘t absurd om voor ‘t lakken van de nagels van je kind iemand te betalen, maar goed, dat zal wel onder de noemer ‘cultuur verschillen’ vallen. In ieder geval, nu ze wisten dat ik nog nooit een pedicure had gehad moesten we dit doen. Ik moet zeggen, het was echt heerlijk… Vooral de massage was erg lekker, en ‘t was erg gezellig om zo met z’n drietjes op rij te worden verwend!!
’s Avonds hadden we een feestje bij de ceo thuis. Er waren zo’n 100 man uitgenodigd en ‘t was erg gezellig. Leuk om weer een aantal nieuwe collega’s te leren kennen! Daarnaast hadden ze echt een enorm en mooi huis, maar dat moest ook wel voor zoveel mensen.
Donderdagmiddag zijn we weer naar huis gereden. Ik was doodop, best vermoeiend die dagen…..
Tulip Fest
Zaterdag zijn we naar het Tulip Fest geweest in Pella, Iowa. We haden dit geweldige feest gemist vorig jaar dus dit jaar moesten we gaan. Ook Pam en Dave gingen met de kinderen. Erg gezellig om samen te gaan!! Vrijdagavond zijn we naar Des Moines gereden, nog ongeveer een uur ten noorden van Pella, en hier hebben we overnacht in een hotelletje. In Pella zelf was alles volgeboekt….. Het was overigens een boven verwachting aardig hotel voor de prijs die we moesten betalen. Het hotel was 2,5 jaar oud maar ‘t zag er spiksplinter nieuw uit. Pam en Dave waren ook al op vrijdag opgereden en sliepen in hetzelfde hotel.
’s Ochtends zijn we na het ontbijt naar Pella gereden. In Pella stonden in het hele dorp de tulpen in bloei, alsof ze ‘t met z’n allen zo getimed hadden. Het was in ieder geval mooi om te zien, tulpen in allerlei soorten, kleuren en maten. Er was vanalles georganiseerd, er was een oud gedeelte een molen waar je in kon (gebouwd in 2002 en ook die zag er nog spik en span uit), er was een miniatuur village, verschillende oude beroepen waar je kon kijken (smid, klompen maker, touw maker).
In het hele dorp kwam je mensen tegen in ouderwetse klederdracht en op klompen, het waren er zoveel dat we het idee kregen dat het hele dorp verkleed was. Om 13:30 was een parade en zelfs in de parade liepen de nodige mensen op klompen….. Af en toe werd er een heuse klompendans gedaan en werden er Nederlandse liedjes gezongen, welliswaar met Amerikaans accent dus je moest goed luisteren om ze te verstaan. In Nederland zijn we nog nooit naar een dergelijke happening geweest en dan wonen we in de US en rijden we 4 uur om een klompendans te zien…..tja wat zal ik zeggen……
Het was leuk een leuk festival, als Nederlanders moesten we er natuurlijk een keer geweest zijn!! Er was een grote tegenvaller en dat was het eten. Er waren naast het standaard aanbod van Amerikaanse vettigheid wel poffertjes en banketstaven te krijgen, maar dat was ‘t dan ook zo’n beetje aan Nederlands aanbod. Geen bitterbal, kroket of frikandel te bekennen…….
Galveston TX
Afgelopen weekend zijn we naar Galveston in Texas geweest. We waren uitgenodigd voor de 50-jarige verjaardag van de vrouw van een collega (Emile) van Pascal. Zij wonen in Houston en hij werkt regelmatig hier in Beatrice (waar de fabriek ligt). We waren nog nooit in Texas geweest en dus hebben we er een lang weekend van gemaakt. Een feestje is toch een goede reden om te gaan, toch…
Vrijdagochtend, heel vroeg, zijn we vertrokken en maandagavond, heel laat, zijn we teruggekomen. Het was een heerlijk weekend, het is er warmer dan hier in Lincoln en dat was erg lekker. Al denk ik dat ‘t er mid zomer veel te warm wordt en niet is uit te houden….
Galveston is erg leuk, het heeft een ouder gedeelte met allemaal originele oude panden en het ligt aan de kust….. wat natuurlijk altijd goed is!! Er zijn veel leuke restaurantjes en er is verder genoeg te doen voor iedereen.
Het Moody Gardens Hotel waar we sliepen was so so…. We hadden er meer van verwacht gezien de prijs maar er waren wel wat dingen die tegenvielen. Zo was bijvoorbeeld de bediening in het restaurant niet echt vriendelijk, het (fine dine) restaurant was gesloten op zondag, je moest ook als hotelgast extra betalen om de piramides in te kunnen (er waren piramides met een aquarium en een regenwoud) en ook voor de meeneem kop koffie in de lobby moest je betalen…… En dat naast een overnachting van $200…… Zelfs de koffie in het hotel in Omaha de avond voordat we vertrokken was gratis…. en die kamers waren maar $59… Het was dus gewoon een overprijst hotel.
Het feestje, een luau, was zaterdagmiddag / avond en het was echt een geweldig feest. Ze hadden hiervoor een strandhuis gehuurd voor ‘t weekend. Ze hadden zo’n 100 mensen daar en er was een show van Polynesische dansers met trommels en vuurshow. Verder werd er vooral door de dames volop gedanst. Iedereen was gepast gekleed voor de luau en dus kon ook Pascal weer eens z’n Hawaii shirt aan.
Waar we echt van opkeken was de hoeveelheid eten dat er was. Ze begonnen volgens mij rond 5 uur met eten klaar maken en dat ging door tot een uur of 9….. het bleef komen. En wat was ‘t lekker, er was vis, gehakt balletjes, kip, beef, bbq, salade, fruit….. En wat ons helemaal verbaasde was dat mensen ook doggie bags meenamen. Het is in hun cultuur blijkbaar helemaal normaal dat je bij een feest ook eten mee naar huis neemt. En dus waren er bakjes die vol geladen werden en werden meegenomen voor de dag erna. Roslyn (de jarige) vertelde ons ook dat er zelfs mensen zijn die beginnen met hun doggie bag om er zeker van te zijn dat ze genoeg kunnen meenemen en daarna pas wat eten….. lachen toch….
Zondag zijn we nog naar het offshore museum geweest, erg interessant, en verder hebben we nog wat rondgelopen en gerelaxt.
Maandag wilden we nog naar Houston, Emile en Roslyn wilden graag met ons gaan lunchen voordat we weer vertrokken. En hij vond dat we toch ook wat van Houston moesten zien en daar had hij natuurlijk ook wel gelijk in. We zijn gaan lunchen bij Cracker Barrel en hierna wilden we nog even naar een museum. Helaas was dat gesloten…. Uiteindelijk zijn we maar op tijd naar het vliegveld gegaan. Volgens Emile stond vanaf 3 uur de autoweg naar het vliegveld vast….
Het was in ieder geval een heerlijk weekend!!
Vasteloavend
De vasteloavend is alweer in volle gang en ook dit jaar gaan we ‘t helaas weer missen….
De kinderoptocht in Sittard hebben we vorige week zondag niet gezien maar van de grote optocht hebben we vandaag wel stukken gezien. Via de webcam hadden we uitzicht op de markt in Sittard en via Uitzending Gemist konden we de opnames van de NOS bekijken op internet. De NOS heeft de optocht in Sittard gefilmd en ‘t was live te zien op tv en dus ook iets later te zien via internet. Onder het genot van een heus saucijzenbroodje hebben we gekeken, en natuurlijk is het niet hetzelfde als aanwezig zijn maar ‘t is toch wel heel leuk om even te kijken.
Die webcam is overigens ook erg geschikt om dan even de familie te zien zwaaien!!
Dat van de kinderoptocht was overigens niet helemaal waar…. ook daar hebben we wat van meegekregen. Onderstaand filmpje, gemaakt door Randolf, werd vorige week opgestuurd. Helemaal te gek !
Dutch club
Afgelopen dinsdag was weer een bijeenkomst met de Dutch club. Er zijn wel vaker bijeenkomsten maar het is vooral voor Pascal lastig om zo vroeg al te vertrekken op ’t werk zodat we op tijd in Omaha kunnen zijn, dus zo vaak zijn we er niet bij. Maar dinsdag lukte dat wel, het was ook anders dit keer. Jos, degene die de bijeenkomsten altijd organiseert, wilde een avond organiseren omdat hij in het KRO programma De Reünie komt. De programma makers wilde wel naar Omaha komen en hadden er wel oren naar om ook een bijeenkomst van de Dutch Club bij te wonen. Het werd uiteindelijk een potluck avond, een avond waarbij iedereen wat te eten mee brengt. Ik had besloten dat ik een pan erwtensoep zou maken, lekker Nederlands. Eigenlijk ook omdat ik een héél goed recept heb van Eva en dat gewoon heel lekkere soep is…, daar kan de soep van Unox niet tegenop…..
Iedereen had wat te eten meegenomen en uiteindelijk was er gewoon veel te veel. Het was een ontzettend leuke gezellige avond, de kinderen konden wat zwemmen in het binnenbad, wij konden met z’n allen lekker borrelen en de tv-crew liep er tussendoor en deed hun werk.
Als ik weet wanneer de uitzending op tv komt laat ik ’t wel even weten aan jullie!!
Kansas City
Ons weekendje in Kansas City was weer heerlijk! Om te beginnen was de temperatuur gewoon super, vrijdag en zaterdag was ’t overdag gewoon warm. Het was zo’n 220C en het was heerlijk om zonder jas rond te lopen.
Zoals gezegd was Pascal vertrokken uit Wichita en ik uit Lincoln. We hadden het super getimed, we zouden elkaar treffen op het vliegveld waar Pascal de huurauto moest inleveren. Hij was er goed en wel 5 minuten, had de sleutel ingeleverd en daar was ik….. ’s Avonds zijn we gaan uiteten bij The Cheesecake Factory. Hier hebben we heerlijk buiten gezeten, welliswaar onder heaters, maar het was zo lekker om nog een keer buiten te eten… Het restaurant ligt in een vrij nieuw gebied in de stad, de Country Club Plaza. Hier liggen meer restaurants en héél veel winkels.
Na het eten wilden we nog wat gaan drinken in de buurt van het hotel, dus de auto bij het hotel gezet en de rest van de spullen op de kamer gelaten. Alleen even snel wat geld meegenomen en op naar de kroeg. Bij de eerste kroeg mochten we niet naar binnen….. huh….. we hadden geen identificatie bij ons en dus mochten we niet naar binnen. Het lijkt me toch duidelijk dat wij allebei ouder dan 21 zijn……
Bij de tweede, McCoys, mochten we wel gewoon naar binnen, dit was een restaurant met bar, en hier konden we gewoon aan de bar zitten en een biertje en wijntje bestellen, zonder ID….. logisch toch…..
Zaterdag zijn we gaan ontbijten bij hotel Raphael, een mooi oud hotel en het ontbijt zou er goed zijn. Wij vonden het allebei tegenvallen, prijs / kwaliteit verhouding klopte niet helemaal, het was gewoon niet bijzonder en veel te duur.
’s Middags hebben we een aantal virtuele caches gedaan en zo hebben we weer wat geleerd over de stad.
Wat wel heel grappig was, en dit kan volgens ons ook echt alleen maar hier in de US, was ons bezoek aan Panera Bread toen we ’s middags een kop koffie wilden. We gingen naar binnen en er waren een aantal mensen voor ons, dus we moesten even wachten. Toen we aan de beurt waren en we bestelden stonden we even met de manager te kletsen (hij was degene die ons hielp) en dit was wel leuk. We bestelden een smootie, cappuchino, een scone en een kersen gebakje. De smoothie en cappuchino moest hij nog maken en zou hij brengen. Toen we deze eindelijk kregen maakte ik een opmerking over dat ik dacht dat we nog moesten betalen, Pascal was even naar het toilet en ik wist niet zeker of hij betaald had. De manager mompelde wat en liep weer weg. Ik dacht te begrijpen dat we niet hoefden te betalen omdat we moesten wachten, maar ik ging ervan uit dat ik dit verkeerd begrepen had….. Na de koffie ging Pascal nog maar even checken of we moesten betalen, maar nee hoor, dat hoefde niet, we hadden zoooo lang moeten wachten……. Volgend mij hebben we er nog geen 5 minuten gestaan, maar goed, ik vond ’t wel leuk van ‘m!!!
’s Avond zijn we voordat we naar Andy & Aaron’s feestje gingen even gaan eten bij McCoys. Het Halloween feestje bij Andy & Aaron was erg gezellig. Iedereen was verkleed, ze hadden het huis leuk versierd en we hebben een super avond gehad!!
 |
 |
 |
||
 |
 |
 |
||
 |
 |
 |
||
 |
 |
 |
We waren met een taxi gegaan en wilden ook weer een taxi terug naar het hotel, alleen dat bleek iets moeilijker. Het was erg druk in de stad en er kwam gewoon geen taxi opdagen, ook niet na diverse keren bellen met verschillende telefoons…… Uiteindelijk, na anderhalf uur wachten, hebben Andy & Aaron ons teruggebracht naar het hotel. Het was 04.00 uur en we waren errug moe allemaal.
Zondagmiddag (we waren nogal laat wakker….) zijn we met Aaron & Andy gaan lunchen bij The Classic Cub. Hier hadden wij al eens eerder geluncht en dit was erg lekker, op de pasta van Pascal na, maar ja wie eet nu pasta als ontbijt……
Daarna zijn we nog even meegegaan naar hun huis. Adam, die we op de feestjes daar hebben leren kennen, is iemand die regelmatig gaat jagen. We hadden het er met hem over dat hertenvlees hier in de US niet te krijgen is en dat dat zo jammer is. En hij had nog wel wat in de diepvries liggen voor ons!!!! We hebben uiteindelijk een paar kilo vlees meegekregen van hem. Hij gaat binnenkort toch weer jagen en kon wel wat ruimte in de vriezer gebruiken. Gisteravond hebben we natuurlijk meteen wat gegeten en het was zooo lekker……
Op weg terug naar Lincoln zijn we nog even gestopt bij een Pumpkin Patch. Hier hebben we even rondgelopen en wat foto’s gemaakt. Er waren zoveel pompoenen in verschillende kleuren en maten te krijgen, leuk om te zien!
 |
 |
 |
