Feeling hot hot hot….
Had ik al gezegd dat ‘t hier héél erg warm is….. de afgelopen weken zijn echt verschrikkelijk geweest. De temperatuur lag tussen de 35 en 40 0C, véél te warm dus. En dan met die hoge humidity hier is ‘t buiten gewoon niet om uit te houden.
Nu was het de afgelopen 3 dagen weer iets lekkerder en lag de temperatuur rond de 30 0C, goed te doen dus, maar vandaag is ‘t weer knudde….. Afgelopen vrijdag hebben we zelfs een avond lekker buiten kunnen zitten zonder dat we meteen helemaal klam waren en eigenlijk naar de airco binnen verlangden. De hele Mid-West kampt met te hoge temperaturen, er zijn al verschillende doden gevallen door de hitte en de zwembaden weten van gekkigheid niet hoe ze ‘t water koel moeten houden. Inderdaad, koel moeten ze ‘t houden want door de hoge temperaturen is ook het water van de buitenbaden te warm geworden en dat vinden de mensen weer niet lekker….. In zwembaden in Lincoln en Omaha zijn ze zelfs zover gegaan dat ze ijsblokjes in de zwembaden hebben laten gooien, en dan niet een beetje maar hele ladingen. Niet dat ik nou denk dat dat veel gaat doen…. natuurlijk gaat die temperatuur wat naar onder maar die warmt volgens mij ook even hard weer op door de zon die er vrolijk boven hangt. En of dat nou ook zo energie zuinig is…..
Bij Pascal op ‘t werk is de Gatorade en ‘t ijs niet aan te slepen voor die mannen die buiten moeten werken. En zeker op die heel warme zweterige dagen heb ik dan best wel medelijden met ze. En uitgerekend op de warmste dagen zijn er dan stops gepland en hebben ze veel buiten werk gepland….
Vandaag ging ik even boodschappen doen en toen de auto naast mij weg reed zag ik een rare blauwe sliert aan haar band hangen…. ik wilde nog naar haar roepen maar toen zag ik dat ‘t een kauwgom was die gewoon zacht was geworden en waar ze overheen was gereden. Ik ben wel van de bellen blazen als ik kauwgom eet maar zo’n lange kauwgom slierten had ik nog nooit gezien.
Dit weekend gaan we naar Michigan, en ik hoop echt dat ‘t daar iets minder warm is. Of dat ‘t in ieder geval ’s avonds een beetje afkoelt.
Happy National Lollipop Day!
Vandaag is het National Lollipop Day…… het kan niet anders dan dat dit ooit bedacht is door iemand die lolly’s verkocht. Ik bedoel maar, ‘t is weer zo’n voorbeeld van een ‘National Day’ waarvan je denkt dat gaat helemaal nergens over, beetje zelfde niveau als Phi Day. Ik kwam er gister achter, wederom via Facebook, waar dat Facebook al niet handig voor is. En vandaag ben ik dus maar eens gaan lezen waar dit vandaan komt en ik wist van te voren dat ik een heleboel onzin zou tegenkomen.
Het is om te beginnen onduidelijk sinds wanneer de lollipop bestaat. Ik kwam tegen dat de naam al zou bestaan sinds begin 1900, de eigenaar van een kleine snoep winkel hier in de US (George Smith), bedacht de naam lollipop naar zijn favoriete race paard ‘Lolly Pop’. Maar ook dat het woord lolly-pop al bestaat sinds 1784 en komt van lolly (tong) en pop (slaan).
Ook is ‘t onduidelijk wie nou ‘t eerst een lolliepop machine had gemaakt, Racine Confectioners Macinery Co uit Wisconsin in 1908 of Samuel Born in 1916 in California….
En het is wel lachen wat je allemaal tegenkomt als je National Lollipop Day googled. Het volgende bijvoorbeeld:
Question: What is this Holiday for?
Answer: This Holiday is set aside for people around the world to appreciate the fun of eating a lollipop, not to mention it’s good taste.
Question: Are Lollipops fat free?
Answer: To all those out there who are concerned about fat and sodium have no fear, the fat free dessert is here. Lollipops are known for being fat free and many of the lollipop products we carry usually run less than 25 calories per lollipop.
Oh en dan als laatste en die vond ik ook wel goed, werd er een 10 minuten pauze voorgesteld voor het eten van een lollipop. En wel als reden: to cut down on stress, allow people to reflect on their day, week or lives and in general make the world a better place.
Nou ik zeg, aan de lolly allemaal!
Landschappen
Gisteravond ben ik weer begonnen met een nieuw Photo4 project. Bij de eerste les moet iedereen aangeven waar hij of zij aan wilt gaan werken en het is altijd leuk om te horen wat iedereen wilt gaan doen. Dit keer heb ik ‘Lincoln’ als project gekozen. Ik dacht misschien is ‘t goed om eens wat beter foto’s van een stad te leren maken… vaak komen we thuis van bezoekjes van steden / plaatsen en vind ik de foto’s eigenlijk maar niets…. Dus dacht ik dat is misschien goed om me eens voor die 9 weken op te gooien. En ook al heb ik eerder dit jaar de eerste prijs gewonnen in het Lincoln Photo Fest met een foto van een gebouw, ik heb niet echt het idee dat ik goed ben in het fotograferen van ’stads beelden’. Ik ben ook niet heel enthousiast over dit project, maar goed we zien wel. Dus als iemand nog goede inspiratiebronnen voor me weet dan hoor ik het graag!!
Hieronder de eind foto’s van m’n laatste project. Het is alweer een tijdje geleden dat ik dit had afgesloten maar ik realiseerde me nu dat ik ze nog niet hier op de site had gezet, dus bij deze. Bij het vorige project ben ik bezig geweest met landschappen en dit zijn de 10 die uiteindelijk in m’n eindpresentatie zijn gekomen. Dat project vond ik trouwens wel leuk, beetje rondreiden door de ‘country side’ en maar zien wat je tegenkomt, het was gewoon wel relaxt.
En ook dit keer was er weer een statement:
HOME
I thought about doing landscapes for a while and well, in Nebraska, timing is everything when it comes to being outside. The winters are too cold, the summers are way to humid, the fall is ….well is there a fall…. so I knew if I wanted to do this I had to do it in the spring.
I always hear people say ‘home is where the heart is’, for me this would mean that I have 3 hearts. My first heart would be in Holland, I was born and raised there, spend most of my life there and all of my family is there. The second one would be in Derry in Northern Ireland, we have lived there for 2 years and I truly loved it, it definitely felt like home. And even though I haven’t been there in years, I know it would be the same when I would get back.
And now we’re here, in Lincoln Nebraska, of all places. According to Wikipedia Nebraska is about 5 times as big as Holland (77.000 sq.mi versus 14.000 sq.mi.), but in Holland are almost 9 times as many people (1.8 million versus 16 million). So I hope you can understand me if I say it has a different feel about it, it feels quiet and empty. There are no traffic jams and people just have a different pace in life.
The other day I was talking with friends and one of them made the comment that this was not our home. He thought that that was how I felt. He couldn’t be more wrong. I do feel at home here, and even though I know we will leave again, this is where I live now, where my house is (and even though it’s a rental, it’s my place).
And yes, I have lost my heart here somewhere, I really enjoy our life here. And how can you go wrong with ‘Nebraska the good life!’
Mocht je het leuk vinden om naast deze foto’s meer foto’s van me te zien die ik tijdens dit project heb gemaakt, kijk dan even op m’n Facebook pagina: Yvette van Teeffelen Photography.
2 jaar
Vandaag 2 jaar geleden zijn we naar de US vertrokken….. en ik vind ‘t ongelofelijk dat ik nu schrijf over dat we alweer 2 jaar hier wonen. Vorig jaar schreef ik erover dat het eerste jaar hier zo snel voorbij is gegaan, maar voor m’n gevoel is ‘t tweede jaar nog sneller gegaan….
Misschien is ‘t omdat je ook na een jaar pas gewend bent. Voordat we toen naar Noord Ierland zijn gegaan heb ik een twee-daagse ‘training‘ gehad voor mensen die met hun partner naar het buitenland gingen, soortement van voorbereiding op het vertrek en hetgeen je daar te wachten staat. Het waren in dit geval allemaal dames (alhoewel er natuurlijk ook heren meegaan met hun vrouw ivm haar werk) die naar allemaal verschillende landen vertrokken over de hele wereld. Twee heel goed besteedde dagen overigens, ik weet nog dat ik thuis kwam en zoiets had van ‘oh shit, we moeten nog veel doen voordat we vertrekken’, en dat was geloof ik twee weken voordat we ‘t vliegtuig in stapten… In ieder geval was ‘t me in deze training duidelijk geworden dat je je verblijf in het buitenland kon opdelen in verschillende fasen, het eerste aantal maanden zat je bijvoorbeeld in de vakantie-mood, en na een jaar was je gewend (er zaten nog wat fasen in maar deze twee herinner ik me nog). En dat voelde toen ook zo in Noord Ierland, en ook hier in de US dacht ik er na een jaar aan terug en ook hier had ik ‘t gevoel, ja nu ben ik thuis hier. En voor mij zat dat eigenlijk in kleine dingen, niet zozeer het gemis van de familie, daar ben je vrij snel aan gewend (en het went eigenlijk nooit….), maar meer in het niet meer zo hoeven nadenken van hoe rij ik ergens naar toe of waar ga ik heen voor welke boodschappen. Het klinkt misschien raar maar dat soort dingen waren ‘t voor mij.
Of misschien is ‘t omdat we hier toch wel zoveel mogelijk proberen te reizen en proberen nieuwe dingen te zien en te doen. Geen idee wat ‘t is, misschien is ‘t wel gewoon omdat we oud worden….
Maar goed, zo zijn we hier nu alweer 2 jaar…. en het bevalt ons prima. Al vind ik ‘t klimaat iets waar ik nog steeds niet aan gewend ben. De winters zijn echt te koud en te lang en de zomers zijn gewoon bloedheet. Ik realiseer me dat ‘t voor veel Nederlanders heerlijk klinkt als ‘t telkens boven de 30 graden is, maar geloof me ‘t is hier vaak zo warm dat je gewoon niet naar buiten wilt. In no time ben je klam omdat ‘t te vochtig en te warm is (ook ’s avonds).
En als ik dan bedenk dat we Noord Ierland na 2 jaar en 1 maand alweer verlieten om terug te gaan naar Nederland zou ik dat nu toch echt al te snel vinden. We willen dus nog niet weg, en nee, niet dat we voor altijd willen blijven (die winters zijn echt veel te koud), maar we zijn hier nog niet ‘klaar’, dus we zien wel hoelang we nog blijven…..
San Diego / Encinitas
Onze dagen in San Diego en Encinitas waren echt ongelofelijk lekker. Het weer was heerlijk, niet te benauwd maar wel lekker warm en dat was zooo lekker. Het was weer eens wat anders vergeleken met de hitte in Lincoln.
San Diego is wel een leuke stad, we hadden een aantal wandelingen gevonden door een aantal verschillende buurten, The Gaslamp Quarter (veel restaurantjes, café’s en winkels), Old Town (van oudsher Mexicaans) en The Embarcadero (bij de haven) en La Jolla (leuk stuk aan de kust met zeehondjes!!). Stuk voor stuk leuke buurten om te wandelen en wat rond te kijken. Ook zijn we een middag naar de dierentuin geweest. Deze is vrij bekend en zou een van de mooiere dierentuinen zijn… (zeggen ze dat niet allemaal…). Het was ook wel mooi, maar met het warme weer waren veel beesten in hun binnenverblijf of lagen voor pampus….. geweldig…. Daarbij was ‘t erg druk, 4th of July weekend en veel mensen hebben vrij.
Van Encinitas hebben we verder niet zo heel veel gezien. Het enige dat we ervan gezien hebben is toen we binnendoor langs de kust naar San Diego reden. En tja, dat soort wegen zien er altijd gezellig uit, veel restaurantjes, veel surf-dudes, leuke winkeltjes, lekker relaxed sfeertje, niets mis mee!!
Maandag zijn we naar de Bernardo Winery geweest, deze lag niet te ver vanaf het huis en dus een leuke gelegenheid om ook eens een winery te bezoeken in California. De wijngaard was niet al te groot, tenminste niet het gedeelte dat te zien was. Ook hier weer vrij commercieel opgezet met nog wat andere winkeltjes erbij. Natuurlijk hebben we er ook wat wijn geproefd, al moet ik eerlijk zeggen dat veel Amerikaanse wijnen na 2 jaar nog altijd niet aan mij besteed zijn….
Verder hebben we ’s avonds lekker op het terras bij het huis buiten gezetten en ge-bbq-ed, heerlijk! We zijn nog een middag naar ‘t strand gegaan (gewapend met SPF 50) en we hebben nog een ochtend gezwommen in het zwembad bij het complex. Al met al ging ‘t weekend veel te snel voorbij.
Ik heb een aantal foto’s bij pictures gezet!
Onverwachte vakantie
We zijn even onverwachts op vakantie gegaan!! Afgelopen dinsdag hebben we ons gerealiseerd dat dit weekend 4th of July weekend is en dat Pascal dus een lang weekend vrij heeft. En daar moesten we gebruik van maken.
Ik ben meteen naar vluchten gaan kijken maar dat viel niet mee. Een collega van Pascal heeft een vakantiehuis net ten noorden van San Diego en die had eens gezegd dat we dat best eens konden gebruiken als we wilden…. Tja dat hoef je ons maar een keer te zeggen…. Pascal heeft ‘m even gevraagd, en hier zitten we nu…. te genieten van een borreltje op hun terras. Zelf zijn ze er niet en we hebben het rijk voor ons alleen!!
Het huis ligt in Encinitas op ongeveer 200 meter van het strand in een gesloten complex. Ze hebben hier 2 auto’s staan die we mogen gebruiken, waarvan een een Mustang cabrio!
Gisteren en vandaag zijn we naar San Diego gegaan. De temperatuur is hier echt heerlijk, niet te warm en niet zo benauwd als in Lincoln. Genieten dus!!
