Oklahoma
Woensdag zijn we om 8.45 uur vertrokken vanuit Lincoln naar Oklahoma. En hier, in een klein plaatsje Grove, zitten we nu in een huis aan het Grand Lake O’ the Cherokees. Het huis is van John, de baas van Pascal. En dit is écht te gek, hij woont zelf met zijn gezin in Wichita en ze hebben hier een tweede huisje aan het water.
Het is een huis van twee verdiepingen, 8 slaapplaatsen en eigen dock waar normaal zijn twee boten liggen (een pontoon boot en een snelle boot). Normaal zitten ze hier zelf zo’n beetje ieder weekend, maar dit weekend zijn ze in Texas bij de familie. De koelkast was gevuld, bedden opgemaakt (er komt iemand schoonmaken nadat wij geweest zijn dus ook daar hoeven we ons geen zorgen om te maken) en alles is aanwezig wat je je ook maar kunt voorstellen tot de hengels om te vissen toe.
John had al eens eerder aangegeven dat we hun ‘cabin’ konden gebruiken als we dat wilden, en voor ons was dit een ideaal weekend. Het is vandaag Thanksgiving en Pascal heeft een lang weekend vrij en we wilden dit weekend zowieso weggaan. Omdat ‘t een feestweekend is zijn de vluchten onbetaalbaar omdat er heel veel mensen willen vliegen om naar de familie te gaan. Dit was voor ons ideaal omdat we dit konden rijden, het was wel een trip van zo’n 8 uur, maar dat is hier natuurlijk al snel als je ergens heen wilt….
Woensdag toen we hier aankwamen was ‘t echt heerlijk hier, het was 21 graden, zo’n verschil met Lincoln… We zijn eerst in het dorp naar de viswinkel gegaan om een visvergunning te regelen en hier hing een foto van Pascal in de winkel. Hij had vorige week gemaild met een van de dames van de winkel en had een foto doorgestuurd van de laatste keer vissen in Nederland. Deze hadden ze uitgeprint en opgehangen. Lachen toch!!
Gisteravond heeft ‘t flink geregend en geonweerd en vandaag is ‘t gewoon koud. Pascal wilt wat vissen vanaf het dock en kan zo z’n nieuwe dikke broek mooi uitproberen. Ik blijf in ieder geval lekker binnen vandaag, misschien vanavond even in de hottub (yep, die is er ook). Wat heerlijk allemaal!!!
Foto’s volgen later, ik heb m’n kabel van de laptop vergeten en m’n batterij is zo goed als dood……
Kaartjes
Het sturen van kaartjes is hier ten opzichte van in Nederland tot een kunst verheven. Voor de meest stupide onderwerpen of evenementen kun je hier een kaartje kopen, en dan naturlijk het liefst met een religieuze tekst erop. Een gewoon leuke kaart zonder tekst is hier bijna niet te vinden, blijkbaar houden ze er hier niet van om zelf te moeten nadenken over wat er op de kaart moet en willen ze ‘t gewoon kant en klaar, lekker snel.
Zo waren er bijvoorbeeld de nodige kaartjes te krijgen voor Halloween…… ja sorry hoor, maar volgens mij doe je niemand een plezier met een Halloween kaartje….. En zo verzinnen ze telkens wel weer wat nieuws, Hallmark verdient er in ieder geval goed mee.
Afgelopen week kregen wij een kaartje van onze verzekeringsman, waar we alleen onze inboedelverzekering hebben lopen en zoveel verdient hij niet eens aan ons. Het was een kaartje voor Thanksgiving, wat komend weekend gevierd wordt. De tekst was:
Thanksgiving, a time for sharing special joys. Sending warm thanks for your business and wishes for a Thanksgiving filled with family, friends and favorite traditions.
En niet te vergeten met z’n naam eronder geprint, niet eens persoonlijk geschreven.
Het kaartje is natuurlijk met de beste intenties gestuurd, dat realiseer ik me, maar ik ken de goede man niet, heb alleen z’n secretaresse gesproken over de telefoon en zij staat er dan weer niet op, is dan weer jammer denk ik dan, gemiste kans om even te scoren bij je secretaresse…… Dus ja wat moet ik dan met zo’n kaartje, zou hij nu ook een kaartje terug verwachten?? Ik weet wel dat Thanksgiving hier heel groot is, volgens mij nog belangrijker dan de kerst voor velen, maar toch, ik ga toch geen Thanksgiving kaartje sturen naar iemand die ik niet ken…… dat vind ik nou echt stom…
De postbodes hoeven hier nog niet te gaan staken, zoals ‘t er nu uitziet blijven die nog wel even rondrijden. En natuurlijk rijden ze hier allemaal in een auto en niet zoals in Nederland op de fiets of in de stad soms te voet. Menig Amerikaanse postbode zou er denk ik dan geen zin meer in hebben (de afstanden zijn groter en het klimaat is iets minder vriendelijk voor de fietsende postbode).
Brrrr…..
Het weer verandert sneller dan verwacht, we kunnen nu wel zeggen dat het winter is…..
Vanmiddag leek ‘t erop dat ‘t regende maar toen ik even de post ging halen in de straat werd me duidelijk dat ‘t een beetje natte sneeuw was. En tja, dan gaat ‘t hier snel. We gingen vanavond uit eten met Joep en Valerie en onder het eten keek ik naar buiten en zag dat de sneeuw bleef liggen…. dat was geen goed teken. En nu, het is nu een uur of 11, is ‘t zover, het wordt langzaam wit buiten, eigenlijk niet eens langzaam, het is gewoon koud én al wit buiten….
 |
 |
 |
Eigenlijk mogen we niet klagen, we hebben een maand langer goed weer gehad ten opzichte van vorig jaar. Zo ziet ‘t er in ieder geval nu uit, ik ben benieuwd hoe ‘t er morgenochtend uit ziet als we wakker worden.
Temperatuur
Zo schrijf ik de ene dag nog dat ’t hier nog steeds heerlijk is, lekker zonnig en 20 0C, en zo lijkt dat de dag erna alweer te veranderen.
Gisteravond was op het nieuws dat de eerste sneeuw vandaag in Nebraksa verwacht wordt. Nu is dit wel in het noord westen van de staat maar ik vind dat toch al wel héél dichtbij klinken….. Het is hier nog zo’n 5 uur vandaan dus het zal nog wel even duren voordat ’t hier is (hoop ik…).
We zijn er in ieder geval ver klaar voor, het sprinklersysteem is inmiddels leeggelaten en verder is buiten alles aan de kant. Ook de sneeuwscheppen staan weer binnen handbereik dus op zich kan die sneeuw komen.
Het enige is dat ik zelf eigenlijk nog helemaal niet klaar ben voor de winter, dan wordt ’t weer zo koud…..
Onderstaand filmpje kwam ik net tegen, dit heeft Pascal vorig jaar gemaakt toen we even naar een doe het zelfzaak gingen. We hadden bedacht dat sneeuwscheppen toch wel handig zouden zijn…..
Pawnee Lake
Afgelopen zondag zijn we nog een middag naar Pawnee Lake gegaan om te vissen. Vergeleken met vorig jaar hebben we dit jaar zo’n ontzettend mooie nazomer, ongelofelijk. Het is inmiddels ook wel al -4 0C geweest ’s nachts, maar overdag kruipt de temperatuur nog lekker om hoog.
Sommige dagen is ’t gewoon nog warm. Zo was ’t zondag ongeveer 20 0C, het was héérlijk en wat hebben we ervan genoten. We konden wel blijven zeggen “wat is ’t toch lekker hè”, we konden het gewoon niet geloven.
Het waaide wel wat maar ’t was veel te mooi om binnen te blijven. Er was buiten ons bijna niemand in het park en het was dus heerlijk rustig.
Het vissen liep niet zoals we gehoopt hadden. Ook dit keer weer niets gevangen…… helaas…. Zo raar dat we de eerste keer vissen aan dit meer zoveel gevangen hebben en nu helemaal niets….. vraag je je af waar die vissen zitten. En nu is ’t wel een groot meer, maar dan nog….. Ik heb absoluut te weinig geduld voor dat vissen….
Ik heb ’t wel continue over ‘we’ als ’t over ’t vissen gaat, maar dan bedoel ik vooral Pascal, ik ben meer van het kijken en commentaar geven. Ik wordt nog steeds nerveus als Pascal even aan de wandel gaat en mij met die hengels laat zitten. 
Geen idee wat ik nu moet doen als een vis bijt….
Het was in ieder geval heerlijk om even aan ’t water te zitten en wat te lezen.
|
|
|
|
Verkiezingen
Afgelopen dinsdag zijn hier in de US weer verkieziengen geweest, de zogenaamde mid-term verkiezingen.
Rechts (de Republikeinen) heeft flink gewonnen. Het was weer heel typisch rechts / links, lekker tegenstrijdig. Het komt over alsof je in Nederland alleen zou kunnen stemmen op de SP of Wilders, er tussenin zit hier niets. Alleen is hier alles naar rechts geschoven, links is hier niet te vergelijken met links in Nederland.
Zoals bij de gewone verkiezingen die iedere 4 jaar worden gehouden zijn ook nu honderden miljoenen voorafgaand aan deze verkiezingen uitgegeven aan marketing. Rechts krijgt hier, door alle ondersteuning van de bedrijven, toch wel een voorsprong in. De tactiek van beide partijen is eigenlijk om de tegenpartij uit te maken voor rotte vis. Het gaat er niet zozeer over wat ze ergens van vinden maar wat de ander verkeerd doet.
De republikeinen hebben al afgesproken om ’t Obama onmogelijk te maken om er nog wat doorheen te krijgen de komende jaren. Links (de Democraten) daarentegen is zoals altijd niet bij machte om hun ideeën en gedachten over te dragen bij het gemiddelde publiek.
Het straatbeeld wordt overigens ook al maanden gedirigeert door banners en afiches. Onze favoriet doet ook mee (zie foto), jammer alleen dat wij niet mogen stemmen hier…..
Kansas City
Ons weekendje in Kansas City was weer heerlijk! Om te beginnen was de temperatuur gewoon super, vrijdag en zaterdag was ’t overdag gewoon warm. Het was zo’n 220C en het was heerlijk om zonder jas rond te lopen.
Zoals gezegd was Pascal vertrokken uit Wichita en ik uit Lincoln. We hadden het super getimed, we zouden elkaar treffen op het vliegveld waar Pascal de huurauto moest inleveren. Hij was er goed en wel 5 minuten, had de sleutel ingeleverd en daar was ik….. ’s Avonds zijn we gaan uiteten bij The Cheesecake Factory. Hier hebben we heerlijk buiten gezeten, welliswaar onder heaters, maar het was zo lekker om nog een keer buiten te eten… Het restaurant ligt in een vrij nieuw gebied in de stad, de Country Club Plaza. Hier liggen meer restaurants en héél veel winkels.
Na het eten wilden we nog wat gaan drinken in de buurt van het hotel, dus de auto bij het hotel gezet en de rest van de spullen op de kamer gelaten. Alleen even snel wat geld meegenomen en op naar de kroeg. Bij de eerste kroeg mochten we niet naar binnen….. huh….. we hadden geen identificatie bij ons en dus mochten we niet naar binnen. Het lijkt me toch duidelijk dat wij allebei ouder dan 21 zijn……
Bij de tweede, McCoys, mochten we wel gewoon naar binnen, dit was een restaurant met bar, en hier konden we gewoon aan de bar zitten en een biertje en wijntje bestellen, zonder ID….. logisch toch…..
Zaterdag zijn we gaan ontbijten bij hotel Raphael, een mooi oud hotel en het ontbijt zou er goed zijn. Wij vonden het allebei tegenvallen, prijs / kwaliteit verhouding klopte niet helemaal, het was gewoon niet bijzonder en veel te duur.
’s Middags hebben we een aantal virtuele caches gedaan en zo hebben we weer wat geleerd over de stad.
Wat wel heel grappig was, en dit kan volgens ons ook echt alleen maar hier in de US, was ons bezoek aan Panera Bread toen we ’s middags een kop koffie wilden. We gingen naar binnen en er waren een aantal mensen voor ons, dus we moesten even wachten. Toen we aan de beurt waren en we bestelden stonden we even met de manager te kletsen (hij was degene die ons hielp) en dit was wel leuk. We bestelden een smootie, cappuchino, een scone en een kersen gebakje. De smoothie en cappuchino moest hij nog maken en zou hij brengen. Toen we deze eindelijk kregen maakte ik een opmerking over dat ik dacht dat we nog moesten betalen, Pascal was even naar het toilet en ik wist niet zeker of hij betaald had. De manager mompelde wat en liep weer weg. Ik dacht te begrijpen dat we niet hoefden te betalen omdat we moesten wachten, maar ik ging ervan uit dat ik dit verkeerd begrepen had….. Na de koffie ging Pascal nog maar even checken of we moesten betalen, maar nee hoor, dat hoefde niet, we hadden zoooo lang moeten wachten……. Volgend mij hebben we er nog geen 5 minuten gestaan, maar goed, ik vond ’t wel leuk van ‘m!!!
’s Avond zijn we voordat we naar Andy & Aaron’s feestje gingen even gaan eten bij McCoys. Het Halloween feestje bij Andy & Aaron was erg gezellig. Iedereen was verkleed, ze hadden het huis leuk versierd en we hebben een super avond gehad!!
 |
 |
 |
||
 |
 |
 |
||
 |
 |
 |
||
 |
 |
 |
We waren met een taxi gegaan en wilden ook weer een taxi terug naar het hotel, alleen dat bleek iets moeilijker. Het was erg druk in de stad en er kwam gewoon geen taxi opdagen, ook niet na diverse keren bellen met verschillende telefoons…… Uiteindelijk, na anderhalf uur wachten, hebben Andy & Aaron ons teruggebracht naar het hotel. Het was 04.00 uur en we waren errug moe allemaal.
Zondagmiddag (we waren nogal laat wakker….) zijn we met Aaron & Andy gaan lunchen bij The Classic Cub. Hier hadden wij al eens eerder geluncht en dit was erg lekker, op de pasta van Pascal na, maar ja wie eet nu pasta als ontbijt……
Daarna zijn we nog even meegegaan naar hun huis. Adam, die we op de feestjes daar hebben leren kennen, is iemand die regelmatig gaat jagen. We hadden het er met hem over dat hertenvlees hier in de US niet te krijgen is en dat dat zo jammer is. En hij had nog wel wat in de diepvries liggen voor ons!!!! We hebben uiteindelijk een paar kilo vlees meegekregen van hem. Hij gaat binnenkort toch weer jagen en kon wel wat ruimte in de vriezer gebruiken. Gisteravond hebben we natuurlijk meteen wat gegeten en het was zooo lekker……
Op weg terug naar Lincoln zijn we nog even gestopt bij een Pumpkin Patch. Hier hebben we even rondgelopen en wat foto’s gemaakt. Er waren zoveel pompoenen in verschillende kleuren en maten te krijgen, leuk om te zien!
 |
 |
 |
