Kids
Neeeee, jullie gaan hier niet lezen dat we toch graag kinderen willen….. Maar…. afgelopen weekend waren we uitgenodigd voor het verjaardagsfeestje van het dochtertje van een collega van Pascal, ze werd 1.
Ik spreek wel eens met zijn vrouw af en ze vond het leuk als we zouden komen en als ik dan ook wat ballonnen zou willen maken voor de kinderen. Nu zijn kinderfeestjes heel erg verschillend om naar toe te gaan als je zelf geen kinderen hebt. Natuurlijk ligt het aan de relatie met het kind (de feestjes van Mara zijn beslist het leukst ook al zijn we er nog niet bij geweest doordat we hier wonen). Maar daarnaast vind ik ’t ook nogal een verschil of je te maken hebt met van die trut-ouders of niet. Gelukkig kennen we niet zoveel trut ouders dus daarmee komen we wel goed weg. In dit geval was ik van te voren een beetje huiverig voor het feestje, maar het viel gelukkig mee.
Maar goed, we waren dus op dat feestje en kwamen we op een gegeven moment op het gespreksonderwerp kinderen. Hoeveel kinderen ze in hun families hadden en hoeveel wij er in onze families hebben. En dit was wel een enorm verschil. Waar we in NL 3 kinderen al meer dan genoeg vinden, is het vooral hier in de midwest heel normaal als mensen grotere gezinnen hebben. Ik denk dat het bij de huidige generatie iets minder wordt maar zijn collega komt bijvoorbeeld uit een gezin met 9 kinderen, toch niet niks zou ik zo zeggen.
Dit is nog niet alles….. zo werd ons ook verteld dat er een tv serie is over een gezin met 19 kinderen, en toen viel dus echt m’n mond open. Jawel hoor ze hebben 19 kinderen en willen er nog wel meer. De tv serie heet dan ook ’19 kids and counting’. Ik vond het gewoon onwerkelijk en kon het niet laten om ‘t op te zoeken op internet. Goed, er zitten dan wel 2 tweelingen tussen, maar toch. Zij is van 1966 en hij is van 1965, hij is dus 5 jaar ouder dan Pascal…… En zij, ze is vanaf haar 22ste bijna ieder jaar zwanger geweest…. Ja Amerika is beslist het land van opportunities, op alle vlakken!!
 |
|
 |
Reacties/Comments
Reageer/Leave a Reply
Koos&Gerty : 08.22.2010
niet aan denken ieder jaar een kind.dan ben je echt een leghen,maar dit hoor je hier ook steeds. vaker grote gezinnen.in onze jonge jaren was het de mode een of twee kinderen
leuke poppetjes trouwens.
vrolijke groetjes van mama
Annemie en Henri : 08.23.2010
Hoi,
Ik heb even op de link gekeken en alle namen beginnen met een J.
Ik had verwacht dat ze het alfabet zouden volgen om te kijken hoever ze zouden komen. Het is te gek voor woorden en ze krijgen allemaal thuisles.
Hier zou zoiets niet meer mogelijk zijn. Zestig jaar geleden had je hier wel gezinnen met dertien of zestien kinderen. Dat waren toch uitzonderingen.
Ik moet er niet aan denken.
Dikke knuffel, mama