Toeteren
Sinds een aantal weken speel ik in de harmonie van Beatrice. Ik speel daar nu 3de trombone. Jawel, trombone!!
In Nederland heb ik ooit bij een veiling van harmonie L’Union in Born, een zeer oude trombone gekocht voor DFL 20,- Voor de jongere kijkertjes onder ons, dat is nu zo’n € 15,-. Jaren niets mee gedaan totdat ik bedacht dat ik wel weer eens wat nieuws wilde leren en doen. Zo gezegd, zo gedaan. Via kenissen van ons hier in Lincoln op het spoor gekomen van een trombone leraar die mij wekelijks les gaf op het conservatorium hier in de stad. Ik moest ook nog even opnieuw noten leren lezen (F-sleutel versus G-sleutel !).
Maar ja, ik ben niet zo’n thuisspeler, ik ben meer van het samen muziek maken. Via een collega van mijn werk ben ik bij de harmonie van Beatrice terecht gekomen. En daar speel ik nu 3de trombone. Voor mij vereist dit een dusdanige focus en allertheid dat ik als enige in de harmionie, na de repetitie, een paar liter vocht armer ben. Top sport!
 |
 |
 |
Het jammere van deze harmonie is dat ze alleen in de zomermaanden oefenen en spelen. Ze hebben een zestal optredens en that’s it! Overigens geen sinecure: ze spelen elk optreden (elke 2 weken) volledig nieuwe muziek. Er zijn dus 2 repetities voorafgaand aan elk optreden. Het zijn populaire stukken, maar zeker niet van een laag niveau. Voor de kenners in Nederland: niveau uitmuntend / ere afdeling. Erg leuk allemaal, maar gisteravond was het laatste concert. Ik moet dus op zoek naar een nieuwe band (het liefst in Lincoln). Ik ga wel verder met lessen, alleen nu bij de dirigent van de Beatrice harmonie. Mijn vorige leraar is verhuisd naar Iowa.
Ik sta overigens wel al bij de Band Members, alleen die naam die blijft moeilijk…….
 |
 |
 |
De optredens zijn overigens telkens in het Chautauqua park in Beatrice. Hier staat een soort grote open schuur met een podium. Iedere twee weken is er een ander thema en wordt ’t optreden gesponsord door een andere partij. Bij het eerste optreden waar ik bij heb meegespeeld was dit de brandweer, zij deelden na het optreden gratis hotdogs uit. Nu bij het laatste optreden was het thema Transportation. Ze hadden gezorgd voor een aantal oldtimers en aan het eind werden root beer floats uitgedeeld, oftewel een bolletje ijs dat drijft in root beer.
Cookie Dough
Vandaag had ik een afspraak bij de mondhygiëniste, ja ook dat moest nog effe. De behandeling was op zich allemaal niet zo spannend. Maar wat ik wel heel opmerkelijk vond was het aanbod van smaakjes voor bij het polijsten. In Nederland is dit volgens mij alleen mint, ik kan me in ieder geval niet herinneren dat ik hier ooit een keuze in had.
Hier is dat dus anders en waren naast mint onder andere de volgende opties mogelijk:
- Aardbei
- Bessen
- Vanille
- Cookie dough
- Kaneel
Er waren er nog een aantal maar dit weet ik niet meer. Nou vind ik ’t cookie dough ijs van Ben & Jerry’s heerlijk maar als polijst smaakje…….. Dat is toch gewoon smerig, ja sorry hoor maar ik vind ‘t niets. Ik heb ’t haar zelfs nog een keer laten herhalen, dacht nog ik heb ’t verkeerd begrepen. Maar nee, het was echt zo……
Tandarts
Vandaag ben ik hier voor ’t eerst naar de tandarts geweest. Nu is dat op zich niet zo heel spannend maar toch is ook dat hier natuurlijk anders dan in Nederland. Ik wilde een afspraak maken voor Pascal en voor mijzelf, de laatste keer bij de tandarts was inmiddels een jaar geleden.
Ook dit keer zijn we hier een jaar en vallen ons ineens bepaalde dingen op. Dit was ook zo in Noord Ierland, na een jaar bedacht ik me toen dat we eigenlijk helemaal geen wegenbelasting betaalden daar, oeps…. Dus daar was dat hoesje in de auto voor… Zo’n eerste periode zijn er altijd ‘dingen’ waar je even niet aan denkt en nu was dat de tandarts. Het niet hebben van gaatjes helpt dan ook wel…
Toen we in Noord Ierland woonden gingen we eigenlijk altijd in Nederland naar de tandarts. Ik had moet ik eerlijk zeggen weinig vertrouwen in de tandartsen daar, veel mensen hadden slecht gebit en dat lag volgens mij aan de tandartsen. We kwamen toch regelmatig in Nederland dus dat was net zo gemakkelijk. Nu ben ik er wel eens bij een tandarts geweest maar dat was uit pure nood. Tijdens een weekend in Dublin kreeg ik tandpijn, dit werd steeds erger en uiteindelijk slikte ik veel te veel pijnstillers en hield niets meer binnen. Ik heb toen een noodafspraak gemaakt en de dame in kwestie kon (lees: wilde) niets doen, ik moest maar een nieuwe afspraak maken. Bij een tweede noodafspraak (het duurde me allemaal te lang en ik was ontzettend ziek) kreeg ik haar wel zover om er alvast in te boren en me een noodvulling te geven (hierdoor verdween in ieder geval de pijn). De tand zou ze dan wel een andere keer trekken….. trekken??? mooi niet….. Ik heb gewacht totdat we in Nederland waren en ik bij m’n eigen tandarts langs kon. Die tand zit er dus mooi nog in hè……
Maar goed, dat is nu allemaal iets moeilijker en dus moeten we hier naar een tandarts. Deze praktijk is maandag tot donderdag geopend tot 8 uur ’s avonds. Héél netjes voor de werkende mens denk ik dan. Dus voor Pascal kon ik mooi een afspraak maken voor ’s avonds, hij is nu wel pas begin augustus aan de beurt. Voor mij was ’t allemaal niet zo moeilijk en kon ik vandaag langskomen. Meteen werd er even bij gemeld dat dit ongeveer een uur zou duren. Een uur denk ik dan, wat gaat die goede man allemaal in m’n mond doen….. wil ik hier van te voren wel over nadenken…… In Nederland ga je gewoon even 5 minuten en als er iets is dan kom je een andere keer terug als de tandarts meer tijd heeft.
Om te beginnen moest ik een formulier invullen, gewoon standaard gegevens, naw, medische achtergrond, verzekering, social security nr. (had ik natuurlijk weer niet bij me…). Het andere formulier had te maken met de verzekering en de betaling van de rekening, eigenlijk komt ’t er op neer dat je moet betalen als je een rekening krijg. Kriebel eronder en klaar.
De assistente haalde me op en begon met het in kaart brengen van m’n gebit. Alle vullingen werden in de pc gezet, er werden x-rays gemaakt en ze ging zelfs met een klein cameraatje foto’s maken van m’n tanden. Dat laatste moest voor de verzekering, als er dan een behandeling nodig is kunnen ze laten zien in welke staat m’n gebit was toen ik binnenkwam. Voor de duidelijkheid, het was goed, ik heb wel wat vulllingen maar niet veel.
Nadat alles in de computer was gezet kwam de mondhygiëniste even een blik werpen op de staat van m’n tandvlees. Iedere tand werd nagelopen en ook dit werd in de computer vastgelegd. Het wordt zo nog een hele file.
Vervolgens kwam de tandarts zelf, een jonge aardige tandarts, en dan bedoel ik echt een jong ding. En erg gezellig, hij vond ’t wel leuk dat ik uit Nederland kwam, kletste erop los en had de een na de andere vraag. En dan valt ’t antwoorden met zo’n spiegeltje en haakje in je mond niet echt mee. Gelukkig was ook hij dik tevreden met m’n gebit en had weinig meer toe te voegen.
En inderdaad, tegen de tijd dat ik klaar was met ’t rondje was inderdaad het uur voorbij. Ik kreeg nog een tubetje tandpasta mee en de papieren voor Pascal, kan hij dat mooi thuis invullen. Gelukkig is dit alleen bij de eerste keer, ik zou zo nog een hekel krijgen aan de tandarts van al dat gedoe……
1 jaar in de US!!
Afgelopen zondag waren we 1 jaar hier in de US. Alweer 1 jaar geleden dat we in het vliegtuig zijn gestapt op Schiphol. Wat gaat de tijd ontzettend snel en wat hebben we in ’t afgelopen jaar veel gedaan.
Als we onze tijd hier vergelijken met 10 jaar geleden in Noord Ierland dan zijn er wel een aantal verschillen. Om te beginnen gaat de tijd hier voor ons gevoel veel sneller. We hebben al de nodige trips gemaakt en dat deden we toen ook wel maar ’t was allemaal dichterbij. Nu stappen we toch iets sneller in ’t vliegtuig of we rijden een hele dag.
Ook is de afstand qua gevoel nu minder ver, hoe raar dit ook klinkt. Misschien is ’t omdat we inmiddels al een hele tijd (10 jaar) niet meer in Limburg wonen, al denk ik niet dat ’t dat is. Toen we in Noord Ierland woonden hadden we geen Skype (alleen een héél hoge telefoonrekening iedere maand). Nu we Skype gebruiken om contact te houden met familie en vrienden in Nederland maakt ’t de afstand toch minder ver. Je ziet elkaar en onder het genot van een bakje koffie, of als het gesprek heel lang duurt een wijntje of biertje, kun je gezellig bijkletsen. En met de een is dat wat vaker en langer dan met de ander.
Hoe dan ook, het gaat verschrikkelijk snel (volgens mij klink ik nu wel heel oud…), maar we amuseren ons nog prima hier. Ook al werk ik nu niet ik kom mijn tijd goed door. Ik mis m’n werk wel maar het is nu even niet anders. En Pascal heeft ´t erg naar z´n zin op ´t werk, ook niet onbelangrijk natuurlijk. De reden dat daar weinig over op de site staat is dat hij er eigenlijk gewoonweg niet aan toe komt.
We hebben voor de komende periode nog genoeg op de planning staan, dus laat ’t volgende jaar maar komen!!
WK
Jammer, we hebben verloren, maar ja dan hadden ze maar iets beter moeten spelen, toch…
Wij hebben gisteren hier in Lincoln naar de wedstrijd gekeken. We waren uiteindelijk met zo’n 35 oranje fans, Nederlanders, Amerikanen en 1 Duitser. Én bijna iedereen was in ’t oranje!! We hebben gekeken in de Legends Bar in het noorden van de stad, hier hingen 3 enorme schermen op waarop we de wedstrijd live konden kijken. Super dus en erg gezellig!
Het was in ieder geval heel leuk om de wedstrijd zo samen te kunnen kijken.
Camperen in de storm….
Vrijdagavond zijn we weer gaan camperen, we zouden 2 nachtjes gaan en zondag op tijd weer terug zijn voor het WK. Pawnee Lake is wat dat betreft echt ideaal, het is een half uur rijden en je bent zo thuis.
We hadden een super plekje aan het water. Veel bomen en veel schaduw, onze tent was dus redelijk te doen tegen de tijd dat we gingen slapen. Vrijdagavond en zaterdag overdag was ’t weer echt heerlijk, niet te warm en niet te benauwd.
Toch zijn we ook dit keer zoveel mogelijk uit de zon gebleven. Al zouden we met zonnebrand SPF 55 dit keer niet meer verbranden. Ik had volgens mij ook SPF 100 ofzoiets kunnen kopen maar dat vond ik wel erg ver gaan, dit leek me genoeg.
Zaterdagavond begon het langzaam wat te betrekken. Rond half twee werd ik wakker van de wind, regen en onweer. De tent ging wel heel erg op en neer. Vervolgens gebeurde er zo’n beetje het volgende:
Haring 1 werd eruit getrokken door de wind – Pascal naar buiten om die vast te zetten – Hamer kwijt – Haring 2 eruit – Allebei als een gek die hamer zoeken (en wat heb je dan een troep in die tent liggen…) – Pascal de hamer buiten ergens gevonden – Ik achterin de tent die tent op z’n plek proberen te houden zodat Pascal die kan vastzetten – Een van de lusjes van de tent is tussendoor afgescheurd – Allebei buiten scheerlijnen aantrekken, spullen wegzetten (het waaide inmiddels wel heel hard) – Allebei drijfnat en koud – Alles zo’n beetje aan kant en weer terug in de tent – De tent ging nog stevig op en neer – Aan een stuk door flitsen (je kon er volgens mij met gemak een krantje bij lezen zoveel licht was er) – Continue donderslagen (de grond trilde ervan…….. niet leuk!) – De tent begint door te lekken – Alles voelt vochtig en klam binnen – Om ons heen horen we autodeuren open en dicht gaan en auto’s die wegrijden (ik wilde ook wel naar huis naar m’n lekkere bedje……).
Al met al een geweld(ige) nacht……. We zijn nog even in de auto gaan liggen toen het onweer wel heel dicht bij kwam en ik ’t gewoon echt niet meer leuk vond. Ik hield al niet van onweer maar als ik dan ook nog in een tent moet liggen en ’t gaat zo spoken vind ik ’t helemaal niet meer leuk.
Uiteindelijk zijn we weer terug in de tent gaan liggen toen we ’t alleen nog maar in de verte zagen onweren. Ondanks dat in de tent alles nat en vochtig was lag dat toch iets lekkerder en hebben we nog wat kunnen slapen, niet veel maar toch. ’s Ochtends zijn de nodige tenten verlaten en ingestort, ja best leuk zo’n paar nachtjes camperen. Gelukkig stond onze tent nog overeind en zag ie er niet zo verwaaid uit als de tenten hieronder.
 |
 |
 |
Noot van Pascal:
Die zaterdag wel nog wat leuke visjes gevangen. Niet erg groot allemaal maar gezien de zero-voorbereiding toch wel erg leuk. Veel mensen die geïnteresseerd waren in ons aas e.d.. Ze vinden Karper allemaal nix hier, maar als ik er een sta te drillen (‘slang’ voor binnendraaien), komen ze wel allemaal kijken. Bij deze moet ik wel nog even Annemarie, Henry, Annemie en Harrie van ‘Hareco Sliedrecht’ bedanken voor de materialen en het regelen van het Karper boek van Luc De Beats.
|
|
|
|
||
|
|
|
|
Chicago
Ons weekend in Chicago was erg leuk. We hebben veel gedaan en veel gezien. Ons hotel, het Palmer House Hilton, had op geen betere plek kunnen liggen, middenin de Loop. Een ideale plek om van daaruit de stad te verkennen.
Chicago is erg divers, er liggen veel interessante museums, het centrum is leuk om doorheen te lopen, veel shopping mogelijkheden, leuke restaurants en bars, de navy pier en niet te vergeten het strand.
|
|
|
|
We hadden ’s ochtends vroeg onze vlucht en waren al rond 10.00 uur in het hotel en hadden nog een hele dag voor ons. We zijn begonnen met een wandeling uit de Lonely Planet. Hier hebben we de middag mee vol gekregen, lekker rondlopen en een bezoek brengen aan de Willis Tower (voorheen Sears Tower). Vanaf het Skydeck, op 412 meter hoogte, is het uitzicht over de stad echt schitterend.
Voor vrijdagavond hadden we kaarten voor de Blue Man Group, in het Briar Street Theater. Het optreden was echt fantastisch, we hadden ze allemaal nog nooit gezien en het is echt een aanrader.
Zaterdag, zondag en maandag hebben we ook veel gelopen en verschillende wijken gezien waaronder de duurste straat van Chicago (ja, daar kon ik ook wel wennen…). Verder hebben we nog een Architectural River Cruise gemaakt en een bezoek gebracht aan het Art Institute of Chicago en het Museum of Science & Industrie. Heel leuk en interessant allemaal.
|
|
|
|
 |
 |
 |
We hebben gegeten bij heerlijke restaurantjes: Jack’s (lekker eten en een knus terras achterom), Morton’s (héél dure maar lekkere steak), Evergreen Restaurant (Cantonese & Szechuan, lekker en vooral véél te veel…).
De temperatuur deze dagen was wel héél hoog, het was tussen de 30-33 0C en het was ontzettend vochtig en benauwd. Je stapte voor je gevoel een sauna in en als je een minuut of 5 buiten liep plakte je helemaal.
Zondag was overigens 4th of July, oftwel Independence Day, een ‘grote feestdag’ in de US. ‘s Avonds zou er vuurwerk zijn vanaf Navy Pier. Omdat we verwachtte dat het hier wel heel druk zou zijn, zijn we naar het Adler Planetarium gegaan, vanaf dit punt hadden we een schitterend zicht op de stad. Het vuurwerk was leuk, maar om nou te zeggen dat ’t zo spectaculair was….. die Amerikanen kunnen alles ook zo overdrijven….. Ja, het was leuk, maar als dit nou zo’n belangrijke dag is (en dat is ’t volgens sommigen) dan had ik er eerlijk gezegd meer van verwacht. Of is dit nou typisch Nederlands, het allemaal eigenlijk nooit goed genoeg vinden en gewoonweg verwend zijn……..
 |
 |
Maandag was onze laatste dag. De vlucht van mijn ouders was om 18.00 uur en die van ons was om 20.40 uur. Zij moesten dus al rond 14.00 uur naar het vliegveld, het stuk met de metro was ook nog zo’n 45 minuten. We zijn een stuk meegereden met de metro, tot de overstap en hier namen we weer afscheid. En dit valt toch altijd weer tegen…..
 |
 |
We zijn weer teruggegaan naar het centrum en nog even naar de Buckingham Fountain gelopen, die hadden we nog niet gezien. Eerlijk gezegd waren we er daarna wel klaar mee, het was zo ontzettend warm buiten en we wilden alleen nog maar naar binnen en eigenlijk niet meer lopen, we waren zo moe.
In het hotel hebben we even gevraagd wat het beste adres was voor een Chicago style deep dish pizza, dit was bij Pizanos. Gelukkig lag ’t om de hoek…
Oh, en die pizza, die was erg lekker, een absolute must als je in Chicago bent!!
Reisblog verkiezing
Zoals eerder aangegeven had ik onze blog opgegeven voor de Reisblog Verkiezing 2010!!
Helaas, we zijn we niet door naar de finaleronde…….jammer. Wel zijn er een aantal andere leuke blogs door naar de finaleronde. Mocht je het leuk vinden om daarop te stemmen dan kan dit via bovenstaande link.
Wat een leven….
Ik zal het maar zelf toegeven, wat hebben we toch een goed leven……. Afgelopen dagen hebben we lekker rustig aan gedaan.
Dinsdagmiddag zijn we naar het Sheldon Museum of Art gegaan, ik denk de grootste art gallery hier in Lincoln. Nadat we ’t hier wel gezien hadden hebben we onze picknick spullen uit de auto gehaald en zijn we lekker op het gras gaan liggen in het parkje. Het was de laatste avond van Jazz in June, wat overigens wordt georganiseerd door het Sheldon Museum. We lagen al erg vroeg maar daardoor hadden we ook een mooi plekje in de schaduw en konden we kijken hoe het veldje langzaam maar zeker vol raakte, het blijft heerlijk om mensen te kijken!
Pascal was er uiteindelijk rond half 7, netjes op tijd voor het concert. Na een aantal speeches (daar zijn de Amerikanen toch zo dol op, de een na de ander heeft wat te melden…) was het eindelijk zover en kon de band beginnen. De band van deze avond was minder dan die van 2 weken eerder (geen zangers, geen blazers) en we hebben het concert ook niet helemaal gezien. Op een gegeven moment vonden we ’t genoeg en zijn we naar huis gegaan. Daar konden we tenminste lekker een wijntje drinken, want ja… dat mag niet in het park vanwege de ‘open container law’…….. bah bah stelletje hypocrieten….. Ook bij andere evenementen die buiten worden georganiseerd wordt dan gewoon geen alcohol geschonken, en toch zijn er altijd best veel mensen die op de evenementen afkomen. We vragen ons dan telkens weer af hoe dat zou zijn in Nederland, een evenement zonder biertent…..
Woensdag zijn we naar Omaha gegaan. Hier hebben we eerst door het oude centrum geslenterd en lekker koffie gedronken bij Scooters. Ook zijn we naar het Durham Museum geweest, het oude Union Station. Een ontzettend leuk museum met verschillende gallerijen en een gedeelte van een oude Union Pacific trein. Het station heeft een ontzettend mooie hal en bij de sode fountain hebben ze de lekkerste chocolate milkshake ooit!!
 |
 |
Vanochtend heb ik eerst de auto naar de garage gebracht, ik had gebeld om een afspraak te maken en kon de auto om 07.30 uur brengen. De remmen moesten worden nagekeken en de antenne zat wat los. Ik zou gebeld worden om een prijs door te krijgen en toen ik om 12.30 uur nog niets gehoord had heb ik zelf maar eens gebeld, 5 uur vond ik toch best lang om remmen na te kijken. Nu bleek dat ze niet echt op afspraak werken….. ze werken auto’s op binnenkomst af (tenminste dat zeggen ze…. ik geloof ze niet helemaal, maar goed…) en die van mij was gewoon nog niet aan de beurt geweest, ik zou weer teruggebeld worden. Na een uur maar weer gebeld en ze waren net met de auto bezig…… tuurlijk….. Ik al helemaal geen zin meer om de auto daar te laten maken maar dan snij ik mezelf in m’n vingers dus ik laat ’t maar over me heen gaan…… (moeilijk, héél moeilijk). Uiteindelijk bleken de remmen prima in orde, die antenne konden ze voor $130 maken (vond ik teveel dus laat ik niet doen, daar verzin ik wel iets anders op, secondelijm ofzo…) en kon de auto weer opgehaald worden om 15.00 uur…… (stelletje prutsers…). Oftewel vandaag de hele dag naar de kl…, we hadden geen auto en konden dus niet weg. Nu moesten we ook wel de koffers inpakken, maar om daar nu de hele dag over te moeten doen…….
Morgenvroeg vertrekken we naar Chicago!!!!! Hier blijven we dan tot maandagavond, dan vliegen mijn ouders weer naar Brussel en wij weer naar Omaha. We gaan dus onze eerste 4th of July (oftewel Independence Day) meemaken hier in de US, we zijn benieuwd. Over Chicago horen jullie later meer.
Fijn weekend allemaal en natuurlijk een happy 4th of July!!!
