Vogels, paarden en héél véél velden
Ieder jaar tussen half februari en half april trekken er zo’n 600.000 kraanvogels over Nebraska. Er zijn verschillende kraanvogels maar het grootste deel, zo’n 500.000 zijn Sandhill Cranes en dit is zo’n 80% van de gehele populatie wereldwijd. Ze trekken weer naar het noorden en stoppen in Nebraska bij de Platte River om bij te tanken. Hier kunnen ze nieuwe vetreserves opbouwen, ze komen ongeveer 20% bij. Overdag zijn de vogels in de maïsvelden te zien waar ze voornamelijk achtergebleven maïs eten. En ’s avonds gaan ze naar de rivier om te overnachten. Ze blijven ongeveer een week of twee en trekken dan weer verder.
Om de vogels te kunnen zien zijn er een aantal plaatsen waar je tochten kunt organiseren. Een van de plaatsen is Grand Island, hier ligt het Nebraska Nature & Visitor Center en zij hebben twee verschillende tours, een blind tour en een bridge tour. Voor zaterdagavond had ik de bridge tour geboekt en voor zondagochtend de blind tour.
We waren ’s ochtends op tijd vertrokken in Lincoln zodat we er op tijd zouden zijn. Na in het hotel te hebben ingecheckt zijn we gaan lunchen bij Coney Island Lunch Room. Een heel kleine en vooral ouderwetse lunchroom waar schijnbaar de beste hotdogs en chili te krijgen zijn. Het is een restaurantje dat al jaren in de familie zit en volgens mij was ’t ook alleen familie dat er werkte. De oude eigenaar, nu 86 jaar helpt ook nog mee, al ging dat niet meer zo heel snel….. Maar heel leuk, die hotdog was natuurlijk helemaal niet zo bijzonder maar de rest erom heen was geweldig. Zelfs het oude bord met menu van 1933 hangt nog op. Toch wel geinig om te zien dat je in die tijd nog een T-bone steak kon krijgen voor 35 cent…..
’s Middags was een paardenrace in Fonner Park, hier had een collega van Pascal hem over verteld en hier moesten we natuurlijk even naar toe. Het was heel leuk om een keer te zien, en om bij de paardenrace even te oefenen met de camera natuurlijk. Ik denk dat het nog wel het leukste was om gewoon naar het volk te kijken dat er rond liep, echt schitterend!! Ik denk dat de foto’s voor zich spreken….
De bridge tour was wel leuk. We moesten om 18.00 uur aanwezig zijn en na een korte presentatie liepen we naar de brug en hier was het wachten. Lang wachten tot de cranes dichterbij kwamen zodat we ze konden zien. We hoorden ze wel , en zagen ze in de verte, maar ze waren nog wel erg ver weg. En daar stonden we dan, te wachten en te wachten en te wachten…….. het duurde wel even maar toen het schemerig werd kwamen ze dan eindelijk iets dichterbij en konden we foto’s maken totdat het te donker werd.
’s Avonds hebben we in Grand Island gegeten bij Texas T-bone Steakhouse en ik kan wel zeggen dat dit het minste restaurant was waar we ooit hebben gegeten. De pinda’s aan de bar waren heerlijk maar de rest….. de serveerster kwam al snel toen we aan tafel zaten en vroeg naar de apetizer, we keken snel en besloten een Combo te bestellen, dit was van alles een beetje. Dit was geen goede keuze…. We hadden beter moeten kijken. Het was allemaal gefrituurde zooi…. Ik had wel champignons zien staan en mozarella kaas, maar wisten wij veel dat ze daar een deeglaag omheen gooien en dat vervolgens frituren….zo goed hadden we niet gekeken. Het voorgerecht ging dan ook zo’n beetje onaangeraakt weer terug naar de keuken. De salade was lekker en de steak viel ook wel mee, maar we zullen hier nooit, echt nooit meer terug gaan!
Zondagochtend moesten we héél vroeg op, om 06.00 uur werden we verwacht voor de tour. Na een korte uitleg vertrokken we met de auto’s. Ongeveer anderhalve kilometer verderop hebben we geparkeerd en moesten we nog een stukje naar de blinds lopen. De blinds stonden bovenop een heuvel en van daaruit hadden we een mooi uitzicht op de cranes in de Platte River. Dit was echt heel mooi, je kon ze heel goed horen en de geluiden die ze maken is echt geweldig. Hoe meer het licht werd hoe meer er wakker werden en hoe meer geluid er ook af kwam. In het begin moesten we fluisteren maar op een gegeven moment kon je gewoon praten. De gids had een flinke verrekijker bij zich en hiermee kon hij heel goed inzoomen op de cranes, schitterend om te zien!! Jammer genoeg waren ze te ver weg voor onze camera…
We zijn tot ongeveer 08.00 uur gebleven en toen zijn we weer teruggegaan naar het hotel. Na een ontbijtje zijn we vervolgens via een aantal binnenwegen langs de Platte River gereden, hier zie je overal de cranes in de velden en dit is wel mooi om te zien.
Uiteindelijk zijn we (binnendoor) naar het zuiden gereden richting Wichita. We wilden nog wat van Kansas zien en dit is gelukt. Mark, de collega van Pascal die laatst bij ons was, zei dat we dit niet moesten doen, en zijn reden: there is nothing there…. En hij had gelijk. Nou ja niet helemaal, maar het is inderdaad gewoon allemaal boeren land en heel vlak. Je komt her en der dorpjes tegen en je ziet in de verte boerderijen liggen. Je kunt in de dorpjes stoppen voor koffie, maar verwacht geen lekkere koffie…. Op zich vind ik het best mooi allemaal maar ik begrijp ook waarom hij zegt ‘er is niets’. Alleen voor ons is dat anders, nu hebben we ’t gezien en kunnen we zeggen ‘been there done that’.
Meer foto’s van de Sandhill Cranes, de paarden races en onze rit door Kansas staan bij pictures.
Joel Sartore
Joel is al zo’n 15 jaar fotograaf voor National Geographic en geboren en getogen in Lincoln. Afgelopen vrijdag gaf hij zowel ’s middags als ’s avonds een lezing over het milieu, de verschillende opdrachten die hij voor National Geographic heeft gedaan en, wijzend naar zijn nieuwe boek, over uitstervende diersoorten.
’s Middags was deze lezing op de Nebraska Wesleyan Universiteit in het Noorden van Lincoln. Deze korte lezing (de studenten moesten na een uur weer aan de bak) ging vooral over de verandering van het klimaat en was erg interessant. Het is duidelijk dat hij erg veel passie heeft voor zijn werk en hij weet z’n verhaal vol overgave te vertellen.
’s Avonds was het in de Methodistische kerk en werd het een ‘peace making workshop’ genoemd. Eerst waren een aantal heren van de kerk aan het woord, en daarna kwam Joel. Gelukkig had hij nu meer tijd en konden we naast luisteren naar z’n interessante verhaal kijken naar films en foto’s van zijn opdrachten.
Als afsluiting was onderin het gebouw een ruimte waar verschillende sponsoren van dit alles de gelegenheid kregen om hun diensten/ producten aan te bieden. Ook werden hier boeken van Joel verkocht welke hij signeerde. Ik had inmiddels al een aantal boeken van hem aangeschaft en ook die wilde hij wel signeren. Want ja, ben eerlijk, hoe vaak krijgt hij nu een aantal Nederlanders die naar zijn verhaal komen luisteren…….
Stemmen in NL vanuit de US
Als je als Nederlander in het buitenland woont, mag je bij verkiezingen, voor de Tweede Kamer en het Europees Parlement, in Nederland stemmen. Maar je mag alleen stemmen als je ook uitgeschreven bent uit Nederland, en dat zijn we.
Er wonen ongeveer 700.000 Nederlanders in het buitenland waarvan er tussen de 400.000 en 500.000 kiesgerechtigd zijn. Dit is overigens goed voor ongeveer 8 zetels! Zijn er toch redelijk wat zou ik zo denken.
Om te kunnen stemmen moet je je registreren hiervoor en hiervoor heb ik een aantal weken geleden, na de val van het kabinet, een mail gestuurd naar Den Haag. Hierop heb ik geen reactie ontvangen, ik vermoed dan ook dat ze ‘t erg druk hebben…. Nu heb ik via verschillende websites / discussies begrepen dat we een formulier moeten invullen hiervoor en dit komt te staan op de website van Den Haag. Uiteindelijk stond het formulier dan op de site, voor mijn gevoel had dat veel eerder gekund maar goed.
Om even in het kort aan te geven hoe geweldig we dit in Nederland geregeld hebben. De registratieformulieren moeten uiterlijk 27 april zijn ontvangen door de gemeente Den Haag. Dit lijkt mij geen probleem. De registratieformulieren worden vervolgens verwerkt en zij versturen de stemformulieren 21 mei. En dat gaat volgens mij dus niet lukken. Normaal doet de post er een dag of 10-15 over, dus om er vervolgens voor te zorgen dat onze stem vervolgens weer op 9 juni in NL is… volgens mij is dat te krap. En dan hebben we het hier nog niet eens over Nederlanders in het buitenland die in afgelegen gebieden wonen. Nu zijn er heel veel mensen die Lincoln al afgelegen vinden, maar dat is een andere discussie…..
En ik heb geen idee waarom dat nog steeds niet digitaal kan allemaal…. En dan denken we met z’n allen dat we als land zo voorop lopen op IT gebied. Laat me niet lachen…
Vandaag heb ik onze registratieformulieren ingevuld en aangegeven dat we per volmacht willen stemmen. Dus Maurice, voor ons mag je straks ook even een stem uitbrengen!!
Lekker restaurantje
Gisteren zijn we gaan uit eten met Mark, een collega van Pascal uit Wichita. Mark komt regelmatig naar Beatrice en hij is ook al eens eerder bij ons blijven slapen. Hij was er nu ook weer 3 dagen en sliep in het Marriott hotel dat bij ons achterom ligt. Maandag heeft hij bij ons meegegeten en gisteren zijn we samen gaan uit eten.
Ik had bedacht dat we naar de Venue zouden gaan, ja alweer…altijd lekker… Maar toen we bij de Venue de parkeerplaats opreden bedacht ik dat tegenover de Venue nog een restaurantje lag waar we nog nooit waren geweest, Carmela’s Bistro and Wine Bar. Dit had ik wel al eens zien liggen maar het was er nog niet van gekomen om er ook naar toe te gaan en aangezien ik niets had gereserveerd bij de Venue was de beslissing snel gemaakt.
Dit bleek een prima keuze te zijn geweest. Een heel knus en gezellig restaurantje met lekkere wijnen en héérlijk eten….. Alleen die portie. Ik had een ribeye besteld en kreeg toch een gigantisch stuk vlees….. Nu houd ik wel van een lekkere steak maar dit was echt veel teveel. De helft heb ik meteen apart gelegd en vervolgens bij het naar huis gaan m’n allereerste doggie bag meegenomen. En Pascal, die had dezelfde steak en ‘t ging er bij hem helemaal in…… ik weet af en toe echt niet waar hij het laat…
Winter Park
Winter Park was heel erg leuk!! We waren allemaal gewend aan skiën in Oostenrijk, Zwitserland en Frankrijk en hadden er dan ook geen idee van wat we moesten verwachten. Maar het was super.
Even een aantal leuke feitjes over Winter Park voor degenen die veel skiën, Winter Park Resort biedt:
- 4 trails, met als langste run 7.4 km
- 1.246 hectare om te skiën
- ± 9 meter sneeuwval per jaar
- 25 liften (± 40.000 mensen per uur)
- Top hoogte 3.680 meter, basis hoogte 2.700 meter
Jaap & Susan zijn vanaf Philadelphia naar Denver gevlogen en wij vanaf Omaha. En vanuit Denver zijn we met een huurauto naar Winter Park gereden, dit was nog ongeveer anderhalf uur rijden. We hadden een appartement gehuurd in het dorp Winter Park, dit ligt ongeveer 7.5 km van het Winter Park resort af. Dit was allemaal geen probleem want de shuttle bus stopte voor ons appartement, heel handig.
Zaterdag zijn we gaan skiën. Het was voor Pascal en mij alweer zo’n 6 jaar geleden dat we op de latten stonden, maar het viel niet tegen. We konden Jaap & Susan nog redelijk bijhouden… We hadden heerlijk weer, lekkere zon en het was maar goed dat we wat zonnebrand hadden gekocht.…’s Avonds zijn we gaan eten bij de Back Country Grill. Een klein restaurantje boven winkels en hier hebben we heerlijke steaks gehad.
Op zondag zouden we ook gaan skiën maar mijn schoenen zaten eigenlijk helemaal niet goed. Dit was zaterdags ook al wel, maar dan ben je nog zo bezig met skiën dat ’t allemaal niet zoveel uitmaakt. Maar zondag had ik al geen gevoel meer in m’n voeten toen we in de bus stonden, en ik wilde die schoenen eigenlijk alleen maar uit…… Pascal en ik zijn weer uitgestapt en Jaap & Susan zijn gaan skiën en wij zijn gaan wandelen. En dit was ook wel lekker. ’s Middags zijn we gaan lunchen in het resort bij een Belgisch bier cafe, Cheeky Monk. Hier hadden ze een typisch Belgische kaart en heel veel Belgische biertjes van ’t vat. En hier hebben we zo’n beetje de rest van de middag doorgebracht. Heerlijk! Zondag heeft ’t zo’n beetje de hele dag gesneeuwd en het was door de wind ook weer iets kouder.
’s Avonds zijn we samen met Jaap & Susan gaan eten bij Azteca Mexican Restaurant, heerlijke tortillas…
’s Maandags gingen Jaap & Susan skiën en hadden Pascal en ik snowmobiles gehuurd bij Grand Adventures. We hadden er 2 gehuurd voor 4 uur zonder gids. We kregen helmen, laarzen en een map en na uitleg van de snowmobile konden we vertrekken. Het was ontzettend gaaf!! De paden waren duidelijk te zien en omdat het nog druk was waren we zo goed als alleen. Het pad dat we in eerste instantie namen kwam uit bij de Continental Divide. Het was een erg mooi pad om te rijden en het uitzicht op de top was echt schitterend. Het was nog erg rustig op het pad en de enige die we tegenkwamen was een gids met twee mensen. Dit was ook een stuk waarbij van te voren gezegd was dat je hier een beetje kon spelen met ’t ding….
En hier ging het eigenlijk al verkeerd….. Die gids liet natuurlijk af en toe even zien wat hij wel niet met dat ding kon en dat zag er allemaal heel stoer uit. Toen we op een gegeven moment weer het pad terugnamen stopte Pascal ergens waar ook sporen naast het pad liepen. Hij wilde dit ook wel een keer proberen, zo moeilijk zag het er tenslotte niet uit……. Ik probeerde nog een ‘nou ik weet niet of je dat nou wel moet doen, misschien kiep je om’… maar dat had geen zin, hij ging……. En dit ging niet helemaal zoals gepland. Onderaan kwam hij vast te zitten en kwam niet meer naar boven. Na samen geprobeerd ’t ding vrij te maken en los te krijgen (wat overigens resulteerde in dat de snowmobile steeds verder in de sneeuw kwam te zitten) besloten we toch maar te bellen. Om een lang verhaal kort te maken, de gids kwam weer terug, had een schepje bij zich en had de snowmobile er zo uit. Ja…. Wat bleek ook, de snowmobile waar hij op reed was breder en had meer power…… Maar goed, we konden weer verder.
Het weer was maandag overigens perfect, lekkere zon en een heldere lucht. Hierdoor hadden we ook schitterende uitzichten waar we ook reden.
’s Avonds hebben we gegeten bij de Cheeky Monk en niet alleen de lunch maar ook het avondeten was subliem!!
Dinsdagochtend moesten we weer op tijd op om onze vluchten te halen. En oh, en mijn schoenen….. die zijn samen met de skibroek van Susan (die na 10 jaar toch ook echt versleten was) de container ingegaan.
Het was een heerlijk weekend en we hebben ervan genoten. Meer foto’s van ons weekendje staan bij pictures!
Héérlijk….
Het etentje bij de Venue was gisteravond weer echt geweldig!!
6 gangen en allemaal even lekker… wat hebben we ervan genoten. Komende dagen gaan we dan ook maar aan de salades, we hebben afgelopen dagen zoveel uit gegeten…
Dit keer was het geen wine & dine maar een chef table. We zaten weer in de aparte ruimte met in totaal zo’n 24 personen. Bij iedere gang kwam de chef vertellen wat hij had gemaakt en hoe hij dit had gedaan. Dit was erg leuk.
De chef wist zich zelfs nog te herrineren dat ik jarig was, dit had Pascal vorige keer verteld toen we daar waren en voor gisteravond gereserveerd hadden.
Koos & Gerti, bedankt voor het lekkere etentje!!
Happy St. Paddy’s Day !!
We zijn er weer, afgelopen weekend zijn we gaan skiën in Winter Park, Colorado. Ik zal hier later deze week nog wat meer over vertellen want het was héérlijk…
Voor nu willen we iedereen een Happy St. Patricks Day wensen!
Maak er een leuke dag van, dat doen wij ook. Wij hebben voor vanavond een tafel gereserveerd bij de Venue voor een St. Patrick’s Day dinner….
Nog meer sneeuw…
Een week geleden dacht ik nog dat het zo goed als afgelopen was met de kou hier. De temperatuur was al zo’n week boven de 0 0C, het regende en daarmee verdwenen langzaam alle sneeuwhopen…. Nou vanochtend was ’t weer helemaal wit toen ik opstond en inmiddels sneeuwt het al een aantal uren….. Het is niet zo koud, het vriest niet, en het ziet er allemaal nat uit, het zal dan ook wel niet zo lang blijven liggen.
Nu is dit allemaal op zich niet zó heel erg, we gaan dit weekend namelijk skiën met Jaap & Susan!!! Jawel, de eerste keer skiën in de Rockies, en als het goed is ligt daar nóg meer sneeuw…. We vertrekken morgenochtend en vliegen vanaf Omaha naar Denver. Hier treffen we Jaap & Susan en samen rijden we dan naar Winter Park waar we voor een aantal dagen een appartement hebben gehuurd. We hebben er heel veel zin in, lekker een aantal dagen skiën en we willen een tocht maken op een sneeuwscooter. De foto’s volgen natuurlijk snel weer.
Fijn weekend allemaal!!
Omaha
Zaterdag zijn we weer even naar Omaha geweest. Er waren een aantal exposities waar ik graag naar toe wilde. De eerste, genaamd ¡Carnaval!, in het Latino Museum. Een expositie over hoe carnaval wordt gevierd in verschillende landen: Laza, Spanje; Venetië, Italië; Basel, Zwitserland; New Orleans, United Sates; Port of Spain, Trinidad; Oruro, Bolivia; Tlaxcala, Mexico; en Recife en Olinda, Brazilië. Ontzettend leuk om te zien, jammer natuurlijk wel dat de carnaval in Limburg niet is meegenomen. En ik moet eerlijk zeggen dat zoals het in Spanje in bepaalde gebieden wordt gevierd voor mij niet zo hoeft. Hier hoort het ook bij de traditie om te gooien met grond en bijtende mieren. Kijk en dan haak ik af….
Het volgende museum was het Joslyn Art Museum, hier was een expositie van fotograaf Michael Forsberg, Great Plains: America’s lingering wild. Ontzettend mooie foto’s van wilde beesten in de great plains.
Hierna was er nog tijd over om even naar Council Bluffs te rijden en naar de BassPro Shop te gaan. De outdoor shop voor de échte Amerikaanse man….. Altijd leuk om hier weer even rond te lopen, mensen te kijken en natuurlijk alle leuke nieuwe snufjes op outdoor gebied te zien. Ook omdat we nog een nieuwe tent willen kopen. Een camper is toch wel heel prijzig dus we houden het maar bij een tent. Daarbij vinden we camperen met een tent ook gewoon wel leuk…. Jammer genoeg waren er nog weinig nieuwe tenten, die kwamen pas over een paar weken.
Op weg naar huis zijn we nog even gestopt bij Whole Foods Market om weer een lading lekkere Franse en Italiaanse kaasjes in te slaan….zooo lekker….. De kaasjes die we daar kunnen krijgen hebben we in Lincoln nog nergens gezien. Ook konden we het niet laten weer wat lekkere wijnen mee te nemen. Zeker de moeite waard om iets voor om te rijden.
Temperatuur
Langzamerhand wordt de temperatuur ook hier beter. Af en toe hebben we zelfs dagen dat het gewoon al lekker is. Het was gisteren en vandaag al weer zo’n 9 oC, ik bedoel maar…. Beetje zon en het is meteen héérlijk buiten.
Die dikke jas bleef dus ook binnen toen ik naar de winkel ging, lekker weer m’n spijkerjasje aan met een sjaal erbij, kon best vond ik. Dat ik dan ook weer meteen een kou te pakken heb maakt niets uit, het was lekker weer even buiten te zijn zonder die dikke jas, muts en handschoenen…..
Langzamerhand begint ook alle sneeuw weer te smelten. Jammer is hierbij wel dat het gras, dat voor de sneeuw groen was, nu bruinig is. Het ziet er wel nog wat triest uit, maar nu herken ik ’t ook weer. Toen we hier vorig jaar in maart waren om te kijken of we hier wel wilden wonen zag ’t er ook zo uit.
Ach nog even en het is weer lente!!
