Black Friday overleefd…
Op Black Friday zijn we om 04.30 uur opgestaan, pfffff en dat viel toch even tegen……. We gingen naar Walmart en ik had een mixer van KitchenAid op het oog, deze was 30% afgeprijsd.
Toen we bij Walmart aankwamen snapte we pas waarom de parkeerplaatsen hier bij de winkels zo groot zijn. Normaal zijn die niet vol maar nu moesten mensen zelfs op andere plaatsen parkeren en erheen lopen, en als de Amerikanen ergens niet van houden….. maar nu leek’t geen probleem. De winkel was al open, Walmart is blijkbaar 24 uur open en er was geen rij buiten, prima hoeven mensen ook niet te duwen om binnen te komen.
Toen we binnen kwamen bleek dat het ongelofelijk druk was. Bij de ingang werden plattegrondjes van de winkel uitgedeeld zodat iedereen wist waar hij/zij moest zijn. Het was bijna onmogelijk om met die kar door de winkel te komen. Overal liepen mensen met karren te zoeken naar spullen die in de aanbieding waren. Naast alle electronica deals (er werden de nodige tv’s, navigatiesystemen en camera’s gekocht) waren vooral de spullen voor kinderen was erg in trek. Toen we bij de mixers kwamen stonden er nog maar 3….. dus net op tijd want meteen greep iemand een van de drie, ik de tweede en toen stond er nog maar een (die overigens na een aantal minuten ook weg was…). Ook hebben we nog een blender gekocht voor $ 13 en een koffie apparaat voor $ 13. Kijk dat zijn nog eens koopjes!!
We hebben vervolgens een uur in de rij moeten staan voordat we konden afrekenen en toen we uiteindelijk weer thuis kwamen zijn we weer snel in bed gedoken om toch nog een paar uur te kunnen slapen.
’s Middags zijn we naar Omaha gegaan. We waren door Doug en Ellen uitgenodigd om mee te gaan naar de ouders van Ellen. Hier gingen ze met de kinderen Gingerbread Houses maken. Huisjes die versierd worden met snoep, wie kent ze niet.
De huisjes waren van te voren door de ouders van Ellen gebakken en al in elkaar gezet en vervolgens gingen de kinderen en wij serieus aan de slag om er mooie kunstwerken van te maken. De kids waren na een uur snoep plakken en vooral snoep eten wel klaar maar wij nog niet, wij waren nog druk in de weer met het maken van bomen, hekken, mannetjes, noem maar op…….. En ja met een biertje en een wijntje is dat best gezellig en kun je dat best lang volhouden….
Thanksgiving vervolg
Thanksgiving was erg gezellig. Ellen was al om 06.00 uur opgestaan om de kalkoen te stuffen en in de oven te zetten, kijk, je moet er iets voor over hebben om een goede kalkoen uit de oven te halen….. De kalkoen, van 20 pond, moest er een uur of 6-7 in. Verder had ze broodjes gemaakt, een bonen schotel, een mais schotel, sweet potatoes en aardappelpuree. Heerlijk allemaal en ja die kalkoen was ook dit keer weer echt super!!
Als toetje had de oma van Doug pies gemaakt, een apple pie, een pumpkin pie en een butterscotsch pie. Hmmmmmmmm…….lovely…
Natuurlijk erg gezellig dat ze ons hierbij hebben uitgenodigd en het was erg leuk om de familie van Doug te leren kennen.
Black Friday
Vandaag is Thanksgiving en de Turkey ruikt al heerlijk…..
Natuurlijk een HAPPY THANKSGIVING allemaal!
Morgen is hier Black Friday, dit is het officiele begin van het kerst shopping seizoen. Het is geen officiele verlofdag maar veel bedrijven geven mensen deze dag extra verlof, een soort brugdag.
Deze dag hebben de meesten volgens ons ook wel nodig want dit is de dag dat heel veel winkels echt goede aanbiedingen hebben.
De meeste winkels die hieraan meedoen gaan open om 5 uur ’s ochtens of eerder (dus eigenlijk ’s nachts). Echt te achterlijk voor woorden….
Mensen staan uren in de kou in de rij om vervolgens als een van de eersten naar binnen te kunnen rennen. Als het moet lopen ze desnoods over elkaar heen. Vorig jaar is er zelfs een medewerker van Walmart omgekomen, hij maakte de deur open en werd vervolgens onder de voet gelopen met als gevolg dat hij is gestorven…….
Na opening is het binnen in de winkels een gekkenhuis en wordt er gevochten om de ‘goede’ aanbiedingen. Natuurlijk komt het ook voor dat er dan net van die ene aanbieding niet genoeg artikelen zijn……en ja, dat is zeker een reden om er op los te meppen….
We hebben besloten dat we dit in ieder geval een keer moeten meemaken, dus we staan op tijd op en gaan naar Walmart. We zijn natuurlijk wel heel erg benieuwd.
Thanksgiving
Donderdag wordt hier Thanksgiving gevierd, een feestdag die voor de Amerikanen zeker zo belangrijk is als Kerstmis. In Nederland worden op dit moment bij de nodige bedrijven chocolade letters of banketletters uitgedeeld, hier delen sommige bedrijven kalkoenen uit. Ook bij Pascal op ’t werk, iedere medewerker krijgt een kalkoen van 20 pond, zo’n 10 kilo. Een flink beest dus.
Gelukkig heeft Pascal kunnen regelen dat hij niet 1 kalkoen krijgt van 20 pond maar 2 van 10 pond. Zo kan er 1 in de diepvries en kunnen we er 1 komend weekend opeten samen met Doug & Ellen.
Donderdag zijn we uitgenodigd om Thanksgiving te komen vieren bij Doug en Ellen. De familie van Doug komt naar Lincoln en ze vonden dat wij met onze eerste Thanksgiving niet alleen konden zijn. Lief he!
En als die kalkoen van Ellen weer zo goed lukt als bij het pre-thanksgiving dinner wordt ’t weer een feestmaal…..
Wat een heerlijk weekend
Wat hebben we een heerlijk relaxed weekend achter de rug. Vrijdagavond zijn Joep en Valerie komen eten. Ik had chicken curry gemaakt met een pompoensoepje vooraf. Tijdens het koken even geskyped met m’n ouders, altijd leuk!
Het was een erg gezellige avond. Het is duidelijk dat Joep en Valerie de goede adresjes hier in de buurt kennen. Bij ons cappuchino adresje waren ze nog niet geweest maar gingen ze zeker uitproberen. We zijn natuurlijk erg benieuwd hoe ze ’t vinden.
Zaterdagmiddag was het weer ontzettend lekker weer en zijn we ’s middags weer een aantal geocaches gaan zoeken. Ik had er een aantal gezocht net buiten de stad in een park. We hebben heerlijk gewandeld. Ook hebben we heel veel herten gezien. Of eigenlijk moet ik zeggen we hebben ze zien wegrennen. We zagen ze dan ‘natuurlijk’ weer te laat omdat we liepen te kletsen, en dan zagen we die witte staartjes wegspringen….. Maar er waren er zoveel, ongelofelijk. Als je in Nederland gaat wandelen ben je al blij met een eekhoorn, nou daar doen we het hier echt niet meer voor……
Zaterdagavond waren we uitgenodigd voor een pre-thanksgiving dinner bij Doug en Ellen. Ellen had een aantal collega’s uitgenodigd en ze vonden het leuk als wij er ook bij zouden zijn. Ellen maakte de turkey (die er overigens fantastisch uitzag en heel goed gelukt was) en voor de rest zou iedereen een bijgerecht meenemen. Ik zou een salade maken. Uiteindelijk waren er heerlijke gerechten en toetjes en het was ontzettend gezellig, ze heeft erg aardige collega’s.
Zondag hebben wilden we weer een aantal caches zoeken. Nou ja zoeken. In Lincoln zijn 2 webcam caches en hierbij is het de bedoeling dat je op een bepaalde plek staat zodat je op de webcam te zien bent en dat je daar een foto van hebt. Doug was zo aardig om dit via de pc te regelen. Zo gauw wij dachten op de juiste plek te staan moesten we naar Doug bellen, en hij kon dan een foto van de webcam maken. Was wel lachen, zo stonden we midden op een rotonde naar de webcam te zwaaien…… ach je moet wat…..
’s Avonds hebben we onder het genot van een wijntje een puzzel opgelost voor de coordinaten van een nieuwe cache. Het was moeilijk maar uiteindelijk hebben we ’t opgelost en kunnen we die binnenkort gaan zoeken.
Geocaching
Afgelopen weekend was het heerlijk weer. Het was zo’n 20 0C en we moesten naar buiten. We besloten om te gaan Geocachen. Geocaches zijn ‘schatten’ die je met je gps kunt zoeken en deze liggen over de hele wereld verstopt. Op deze manier kom je op heel veel leuke plekken waar je eigenlijk anders nooit zou komen.
Pascal heeft even op internet gekeken en 4 caches uitgezocht. Ook hadden we een travel bug die op pad moest. Bij een travel bug is het de bedoeling dat je deze in een cache stopt en dat deze eigenlijk van cache naar cache reist. Het doel van onze travel bug, Little Yellow Porsche, is dat hij naar Lage Zwaluwe moet om met Roel te spelen. Voor degenen die Roel niet kennen, dit is ons overbuurjongetje in Lage Zwaluwe.
Onze overbuurtjes Ed & Eva hebben ook een travel bug, Motorbike Ben, en die gaat op pad vanuit Lage Zwaluwe naar Lincoln. Lachen dus wel, kijken welke er het eerst is.
We hebben uiteindelijk 4 caches gezocht én gevonden:
- Those Darn Animals
- Great Plains Trails Cache (hier hebben we onze travel bug achter gelaten)
- Whooo’s There? (mooie wandeling waarbij we 1 hert hebben gezien)
- Centenial Cache (de cache lag op een oude begraafplaats)
We hebben heerlijk gewandeld en zijn weer op leuke plekken geweest.
Oeps, naar aanleiding van de reactie van Ed heb ik maar 1 foto eraf gehaald………
Werk zoeken
M’n werkvergunning is zoals ik heb verteld goedgekeurd en ik heb netjes een pasje gekregen, m’n ‘employment authorization card’. Deze is overigens 2 jaar geldig. In eerste instantie hadden we doorgekregen dat dit maar voor 1 jaar zou zijn, maar dit is natuurlijk veel handiger.
En nu kon ik dus laatst beginnen met zoeken naar een baan. Ik heb me anderhalve week geleden ingeschreven bij Manpower en bij de Universiteit hier in Lincoln. Bij de Universiteit zoeken ze regelmatig tijdelijke mensen. Wie weet.
Gisteren had ik een gesprek bij Advantage Personell hier in Lincoln, een uitzendbureau. Bij het maken van de afspraak kreeg ik meteen een hele riedel ‘regels’ te horen, het was een officieel gesprek, ik moest m’n cv meenemen en als ik te laat zou zijn moest ik van te voren afbellen om een nieuwe afspraak te maken. Het klinkt allemaal zo logisch, maar goed, zal wel aan mij liggen. Ook werd aangegeven dat ik me gepast moest kleden, en als tip gaf ze me nog mee dat het casual Friday was, ik denk dan ja wat wil je nou….
Bij binnenkomst mocht ik meteen een aantal formulieren invullen, joepie….. Als ik ergens een hekel aan heb zijn het formulieren invullen. Ik weet niet wat het is met formulieren maar ik houd er gewoon niet van en als ik denk eronderuit te kunnen komen, dan probeer ik het zeker. Maar helaas, dit keer kwam ik er niet onderuit. Het eerste formulier was voor algemene informatie en op het tweede formulier moest ik aangeven wat ik gedaan had en met welke programma’s ik gewerkt heb. Het derde formulier (twee kantjes) ging over alcohol en drugs abuse, en of ze meteen een test mochten afnemen als ze dat zouden willen enzo enzo enzo. Na alles te hebben ingevuld kreeg ik dan een interview, en daar zat ik dan tegenover zo’n jonge meid die waarschijnlijk de staat nog nooit uit is geweest. Ze had totaal geen interesse over wat ik gedaan had en waar ik vandaag kwam, maar raffelde gewoon haar ding af. Ik heb maar eens gezucht en het spel meegespeeld. Ze had nog een vragenlijst waarvan een van de vragen was: Have you set a goal for yourself and have you achieved this? Hoe amerikaanser kan het. Zelf heb ik nog maar even gevraagd of ze m’n cv wilde hebben, zij vroeg er niet naar.
Aansluitend moest ik nog een aantal testen doen, de eerste was een data test (hier had ik 6970 aanslagen per uur….boeiend), de tweede was een Excel test (score 83%), de derde was een Word test (score 93%) en daarna moest ik een stukje overtikken (resultaat 52 woorden per minuut). En dan als laatste moest ik een veiligheidsvideo bekijken en vragen hierover beantwoorden.
Vervolgens werd me bij het inleveren van m’n laatste vragenlijst nog even verteld dat ik wel even iedere week moet bellen om te laten weten dat ik nog werk zoek. Nou ja, ik verwacht er niet al te veel van. Ik ga er in ieder geval niet vanuit dat de banen binnenstromen…..
KPN
Voordat we vertrokken uit Nederland zijn we, nou ja ik vooral, druk bezig geweest met alles opzeggen. Omdat we dit natuurlijk al eens eerder hadden doorstaan toen we naar Noord Ierland vertrokken, ben ik hier op tijd mee begonnen.
Bij het ene bedrijf gaat dit makkelijker als bij het andere bedrijf. Zo zijn er bedrijven die je kunt bellen en je alles telefonisch kunt regelen (heerlijk), er zijn er die formuliertjes willen met kopie paspoort (kan ik begrijpen, ze willen het zorgvuldig doen) en er zijn er die het allemaal niet snappen…..(en ja daar kan ik niets mee).
De KPN is er zo een die het niet snapt. Ik heb netjes op tijd, 29 mei, eerst m’n abonnement van de ADSL opgezegd en daarna m’n abonnement voor de telefoon. KPN is ook zo’n bedrijf waarbij dit niet tegelijkertijd kan en je met verschillende afdelingen moet bellen. Zo’n bedrijf dat te groot is geworden, er zitten teveel mensen die zich overal mee moeten bemoeien en overal iets over menen te moeten zeggen. Maar goed, het leek allemaal voorspoedig te gaan. Het telefoontje met de afdeling ADSL werd dezelfde dag netjes afgerond met een bevestiging op mail. Het telefoontje met de afdeling telefonie leek ook goed te gaan en na een aantal dagen kreeg ik een bevestiging per post, ja die afdeling kán niet mailen…… hebben ze de systemen niet voor……
Zoals gezegd, het léék allemaal voorspoedig te gaan, want ongeveer een maand na de opzegging kreeg ik weer een rekening voor de ADSL…??? huh??. Dus maar weer gebeld en wat bleek, bij de opzegging van de telefoon was de ADSL weer geactiveerd. Ze durfden me nog te vragen of ik wel zeker wist dat we het niet zelf weer geactiveerd hadden.
Al met al, 5 maanden verder, na diverse telefoontjes, een aantal nieuwe bevestigingen van opzegging (met telkens een nieuwe datum, de laatste bevestiging was voor een opzegging per 5 september) is het volgens mij nu dan toch echt gelukt. Vandaag heb ik wederom gebeld en heb uiteindelijk gesproken met de afdeling factuurservice en het lijkt er nu op dat ik een creditnota ga krijgen voor de teveel betaalde kosten na 15 juli. Geloven doe ik het nog niet helemaal, er werd namelijk ook aangegeven dat het tot 6 weken kan duren voordat het geld op de rekening gestort wordt. Hier moest ik wel om lachen, ik bedoel, 6 weken….. En waarom 6 weken, het formulier dat de aaridge man had ingevuld moest eerst nog naar 2 andere afdelingen voor goedkeuring voordat het bij de administratie terecht zou komen……
Vandaag viel me overigens ook de volgende regel op in hun bevestiging:
Wij vinden het jammer dat u uw abonnement heeft opgezegd en hopen dat u in de toekomst aanleiding ziet om opnieuw klant bij ons te worden.
Yeah, right !
Nog een nederlander…..
Ik zou er bijna vergeten over te schrijven, maar we hebben nog een nederlander leren kennen die hier in Lincoln woont.
In onze spaans les (heb ik volgens mij ook nog niet over verteld, maar ja we volgen een beginners cursus spaans), zit Jamie en hij vertelde ons dat hij een nederlandse collega heeft. We hebben Jamie ons telefoonnummer en e-mail adres gegeven zodat hij dit weer aan z’n collega kon geven.
En afgelopen zondagochtend ging de telefoon en sprak ik met Joep. Het gesprek begon in het engels, ging al snel over naar Nederlands maar nog sneller naar Limburgs…… Wat bleek, Joep komt uit Maastricht. Ik bedoel, what are the odds…..nog een Limbo hier…. We hebben even gekletst en hebben vervolgens afgesproken om ’s middags koffie te gaan drinken bij Joep thuis. Joep is getrouwd met een Amerikaanse, Valerie en ze hebben 2 kinderen. Een leuk stel en hun dochter had voor de gelegenheid Halloween koekjes gebakken, lief hè.
Het was geweldig weer en we hebben heerlijk in hun tuin in de zon kunnen zitten kletsen. Leuk om ook hun ervaring te horen en doordat zij alweer een aantal jaren hier in Lincoln wonen en werken hebben ze goede adresjes…..
Halloween Party
Gisteravond zijn we samen met Doug en Ellen naar Red9 gegaan naar de Heaven and Hell pary. Ook een ander stel uit de straat, Rick en Kari zouden hier naar toe komen met een aantal vrienden.
Red9 is een locatie met verschillende ruimtes en deze waren voor de gelegenheid erg mooi versierd. Boven, was alles wit gemaakt, de Heaven, en beneden was alles donker met spinnenwebben, de Hell. We stonden ervan te kijken hoe iedereen verkleed was. Er was een prijs te winnen van $ 1000 met de ´sexiest costume contest´, en dus waren er veel schaars geklede dames. Pascal was verkleed als Pimp, en ik was een ´Alcohol Problem´, met m´n kurkenpak. Ook Doug ging als Pimp en Ellen ging als Greek Goddess. Kari was een sexy politievrouw en Rick was Charles Manson.
Er waren deze avond verschillende prijzen te winnen. Ik was genomineerd in de categorie ´most creative´, maar helaas… ik heb niet gewonnen. Degene die deze prijs gewonnen had was verkleed als Red Box, een dvd verhuur box. Echt een geweldig costuum maar hij had er even niet aan gedacht dat hij ook tussendoor wilde drinken en dit lukte niet echt…. Het meisje dat uiteindelijk naar huis ging met de $ 1000 was verkleed als Julia Roberts, ze zag er ook echt super uit.
De sfeer was geweldig, heel gezellig. Maar laat en zaat, en dat valt de ochtend erna toch niet echt mee.
