Onze eerste bezoekers
Afgelopen weekend hebben we onze eerste bezoekers gehad. Onze goede vrienden, Jaap en Susan, die we in Noord Ierland hebben ontmoet wonen sinds dit jaar in Wilmington, Delaware. Ze zijn donderdagavond in Omaha aangekomen en daar hebben we ze opgehaald. Het weer was donderdagavond echt verschrikkelijk, regen, kou en een vervelende wind.
Gelukkig klaarde het weer vrijdag op en konden we Jaap en Susan, al genietend van de zon, Lincoln laten zien. Het is leuk om weer met nieuwe mensen naar de stad te kijken, want hierdoor kijk je er zelf ook weer anders tegenaan. We zijn eerst naar de Haymarket gegaan, het oude centrum, en hier hebben we een nieuwe koffieshop ontdekt , Indigo Bridge Books, waar ze heerlijke cappuchino hebben. Het is eigenlijk een boekwinkel waar ze ook een coffee corner hebben. Ook zijn we in de toren van Nebraska State Capitol geweest. Vanaf hier heb je een schitterend uitzicht over de stad (als het weer een beetje mee zit dan…).
Zaterdag zijn we na het ontbijt naar een wedstrijd van de Huskers geweest, Huskers tegen Iowa State. Jawel, het was gelukt om via onze buurman Doug kaarten te krijgen. Het waren geweldige kaarten, in het midden en we hadden heel goed zicht. Ellen, onze buurvrouw, ging samen met haar vader, zij hadden nog betere kaarten, ergens op de 8e rij bij de 50 yard lijn. De wedstrijd was al om 11.30 uur dus weinig tailgating vooraf….. Ondanks het feit dat de Huskers weer verloren hebben was het fantastisch om de wedstrijd te zien. Doug heeft weer z’n best gedaan om ons het spel uit te leggen en de sfeer in het stadium was echt geweldig. Er waren 85.938 supporters en het stadium zag rood van de mensen. De Iowa State supporters zaten niet alleen in het vak van de tegenstanders maar ook gewoon in de andere vakken. En het is bijna niet te geloven, maar de onderlinge sfeer was heel goed, het was gewoon gezellig. Geen gedoe, niets elkaar uitkafferen, er werd niets gegooid, en ook voor en na de wedstrijd bij het stadium in en uitgaan en buiten het stadium geen problemen, de sfeer was super!! Ja, hier kunnen die zogenaamde voetbal supporters van Europa nog veel van leren. De wedstrijd was nu wel iets beter te volgen dan de eerste keer. Maar jammer, zien we 2 wedstrijden verliezen ze ze allebei…..
Zaterdagavond zijn we door Jaap en Susan getrakteerd op een etentje bij het Indiaas restaurant The Oven. Volgens de bewoners van Lincoln hét beste Indiaas restaurant in de US……. En het was heerlijk!!
Zondag zijn we na het ontbijt wat gaan rondrijden. Het is in deze tijd van het jaar erg mooi om rond te rijden, overal zijn verschillende herfsttinten, echt schitterend. We zijn eerst naar de Koch fabriek in Beatrice gereden en daarna naar een Nebraska Winery, de Prime Country Winery. Hier konden we hun wijnen proeven en dat zagen we wel zitten natuurlijk. We konden ongeveer 8 wijnen proeven maar na 5 zijn we toch maar gestopt. De wijn was écht verschrikkelijk, veel te zuur, het leek wel azijn. Als je eraan rook leek het veel op sherry. We hebben maar geen flesje gekocht…… We hebben nog lekker koffie gedronken in Lincoln, nog even geshopt bij Best Buy en daarna de huurauto van Jaap opgehaald bij het vliegveld.
Jaap vertrok maandagochtend vroeg met de auto naar Iowa om te gaan werken, hij had een ‘boring’ rit van zo’n 6 uur door de prairie voor de boeg. Susan heb ik teruggebracht naar Omaha voor haar vlucht naar huis.
Toen we in Noord Ierland woonden genoten we ook altijd zo van het bezoek en ook nu, wat was het gezellig, heerlijk!
Tailgating
Gisteren hebben we onze eerste echte Huskers wedstrijd gezien. Welliswaar niet in het stadium maar het was toch een hele ervaring. Niet dat we niet hebben geprobeerd kaarten te krijgen, maar de wedstrijd was erg gewild en niemand die z´n kaarten kwijt wilde, jammer dus.
Doug en Ellen (onze buurtjes) hadden ons uitgenodigd om samen met een aantal vrienden, die voor de wedstrijd vanuit Kansas City waren gekomen, te tailgaten. Tailgating is niet meer dan voor de wedstrijd een biertje drinken en bbq-en op een parkeerplaats in het centrum, liefst zo dicht mogelijk bij het stadium. Onderweg naar de stad nog even gestopt om bier, chips, burgers en hotdogs in te slaan om uiteindelijk op een kleine parkeerplaats in het centrum de bbq aan te steken.
We hebben een aantal weken geleden een mini Weber gekocht en die kwam nu goed van pas. Het was wel grappig, daar stonden we dan op straat te bbq-en en overal om ons heen mensen in het rood die naar het stadium liepen. Nog een klein detail, ’t bier werd gedronken uit een plastic beker, want ja op straat drinken mag natuurlijk niet en zo lijkt ’t net alsof je frisdrank drinkt…….dus….
De wedstrijd begon vandaag om 14.30 uur en de vrienden uit Kansas City vertrokken rond een uur of een naar het stadium. En wij bleven achter zonder kaarten……
Nu worden niet alle wedstrijden uitgezonden op tv, de meeste wedstrijden kun je wel zien op tv maar moet je voor betalen. Deze wedstrijd werd wel uitgezonden en dus zijn we naar huis gereden en hebben we de wedstrijd bij Doug en Ellen gekeken. Tijdens de wedstrijd hebben ze een poging gedaan om ons de spelregels uit te leggen…… ’t blijft moeilijk….. Ik bedoel na al die jaren in NL begrijp ik het buiten spel bij voetbal nog steeds niet……
Het was erg gezellig maar jammer genoeg was het een verschrikkelijke wedstrijd en hebben ze verloren. Volgens Doug was het de slechtste wedstrijd ooit…
Werkvergunning
Goed nieuws!
Dinsdag kregen we te horen dat mijn employment authorization document (EAD), oftewel mijn werkvergunning, is goedgekeurd. Mooi, betekent dat als deze binnen is, ‘t wordt nog per post gestuurd, ik kan gaan solliciteren.
Vandaag meteen even m’n cv doorgestuurd naar HR bij Koch zodat ze er even doorheen kunnen lopen, om te kijken of deze voldoet voor de amerikaanse markt, en dan kan ik straks meteen aan de slag.
Pfff, ik ga het nog druk krijgen……
Koch
Omdat we vaak vragen krijgen over waar ik nu werk en wat we nu precies doen zal ik hier wat over vertellen.
Mijn werkgever Koch Fertilizer is onderdeel van Koch Industries. Het grootste niet-beursgenoteerde bedrijf van de wereld. Activiteiten van Koch Industries varieren van het produceren van benzine tot wc papier en van grondstoffen voor vloerbedekking tot dames lingerie (Lycra). Koch Industries bezit daarnaast ook nog enkele ranges (koeien dus…).
Ik ben 1 van de 80.000 mensen die bij Koch werken. Het is een bedrijf met een heel eigen filosofie omtrent het creëren van waarde voor het bedrijf en de samenleving. Deze filosofie, genaamd MBM (Market Based Management), is gebaseerd op de wereld om ons heen, probeert deze te begrijpen en te vatten in Mental Models. Dit wordt toegepast in het het managen van het bedrijf in alle lagen en alle facetten van de bedrijfsvoering. Deze management theorie, die dus strikt gesproken geen theorie is maar een verzameling van theorieën/wetmatigheden uit de psychologie (Human Action/behavior), economie en sociology, is het levenswerk van onze roerganger en eigenaar Charles Koch. Als autodidact heeft hij zich zijn hele leven in deze wetenschappen verdiept en deze toegepast in het managen van zijn bedrijven. En niet zonder succes.
De S&P 500 (de 500 grootste amerikaanse bedrijven) is de beursindex van de USA die het betrouwbaarste beeld geeft van de ontwikkelingen op de aandelenmarkt. Een investering in Koch van $1.000 in 1960 zou tegenwoordig een boekwaarde hebben van $2.000.000. Vergeleken met de S&P bedrijven is dit 16 keer zo hoog.
Fundamentele principes zoals humility (bescheidenheid), integrity (integriteit), respect, en het creeren van waarde (voor bedrijf en samenleving) worden door Koch Industries gezien als enkele van de meest belangrijke waarden van Koch personeel. Dit wordt van hoog tot laag doorgevoerd en nageleefd.
Koch Fertilizer maakt en handelt in Ammoniak en kunstmest over de hele wereld. In Noord Amrika hebben wij 5 fabrieken, in Fort Dodge, Enid, Dodge City, Brandon (Canada) en natuurlijk Beatrice (Let op schrijfwijze !). In Beatrice maken wij van aardgas, Ammoniak (NH3) en UAN, een combinatie van Ammoniak en Ureum. Onze afzet markt is de chemische industrie en de agrarische sector. En die laatste klanten liggen direct tegen ons bedrijf aan daar wij midden in de graan velden van Nebraska gesitueerd zijn. Onze klanten verschepen onze kunstmest met vrachtwagens of trein.
De drang naar hoge efficiency die wij in europa kennen vanwege hoge lonen en hoge energie prijzen is in de US op vele plaatsen nog niet echt geland. Daar komt nog eens bij dat er in onze regio weinig andere industrie is zodat kennis van ontwikkelingen in de chemie en management systemen relatief langzaam voedingsbodem vindt.
In mijn fabriek in Beatrice werk ik samen met ongeveer 50 collega’s. Veel daarvan zijn ex boeren of hebben nog steeds wat land en vee. Echte cowboys dus. De meeste collega’s komen uit Beatrice zelf. De werkethiek van de mensen uit deze streek, “ the Great plains” genaamd, is ongekend.
Het zijn harde werkers die hun werk belangrijk vinden. Hoogstwaarschijnlijk een overblijfsel van het harde leven dat de emmigranten hier hebben gekend. In andere streken van de US staan werknemers afkomstig uit deze streken hoog aangeschreven.
Daarnaast zij het erg vriendelijke en hoffelijke mensen. Golf, jagen en vissen zijn zo’n beetje de populairste bezigheden van mijn collega’s. En natuurlijk zijn ze allemaal fan van de Nebraska Cornhuskers.
Sushi
Gisteren hebben we samen met onze buren sushi gemaakt. Doug en Ellen hadden dit nog nooit eerder zelf gemaakt en Pascal en ik hebben ooit een workshop gevolgd bij Kookpunt104 in Breda, reden genoeg om dit een keer samen te maken.
Ook de twee dochters waren meegekomen, twee schatten van meiden. De jongste vond het, buiten de stokjes waar ze mee kon rondzwaaien, eigenlijk allemaal maar niets. Maar de oudste vond het wel leuk om mee te doen. En ze heeft haar zelfgemaakte sushi ook opgegeten. Al vond ze mijn sushi met wasabi toch niet zó lekker……
De sushi was uiteraard heerlijk én zag er nog goed uit ook!!
Sneeuw
Als ze hier zeggen dat ´t gaat sneeuwen, dan gaat ´t blijkbaar ook sneeuwen. 
Maar gelukkig is het niet zoveel, stelt eigenlijk niets voor. Maar het is toch onze eerste sneeuw hier! Dit belooft wel wat voor de winter die komt, dat het koud wordt dat geloven we nu wel.
Ik heb vanochtend even snel een aantal foto´s gemaakt, maar zo zonder jas, bij -3 0C met ijzig windje is niet echt lekker…… Misschien vandaag maar even voor een nieuwe jas gaan kijken.
Koud
We waren er 2 maanden geleden al voor gewaarschuwd. Een collega van Pascal vertelde dat de temperatuur eind september naar beneden zou gaan. En eigenlijk geloofden we hem niet zo…… Wij hadden het er nog over om in september / oktober te gaan camperen.
Helaas het is werkelijkheid….. het is echt al koud!! En daar liep ik dan gisteren voor ‘t eerst weer met m’n sjaal om de deur uit.
Dit voelt zo ‘niet goed’, zeker als je je dan ook nog eens realiseert dat een aantal vrienden in Zuid Frankrijk nog lekker met een glas rose in de zon bij het zwembad liggen bij Chateau Cardou……
En dat is nog niet alles, komend weekend wordt gewoon al de eerste sneeuw verwacht….. Ik ben voor m´n gevoel nog helemaal niet klaar voor de koude winters hier, ik heb nog niet eens een echt goede winterjas….. Die had ik voor m’n gevoel in Nederland nooit nodig. Zo koud werd ‘t niet….
Gelukkig zijn onze buren de winters wel al gewend. Doug had ons een aantal dagen geleden al verteld dat het zou gaan sneeuwen en dat het ondergrond sprinkler systeem (geweldige uitvinding overigens…) afgetapt moest worden. Toch fijn van die buren die even meedenken. En gisteren is hij dat even komen doen. Hij wist van de vorige bewoners waar alle kraantjes zaten, werkje van niets maar je moet het maar even weten allemaal.
En nu is het afwachten of we dit weekend onze eerste sneeuwballen kunnen gooien !!
Medical
In 2007 had ongeveer 46 miljoen amerikanen, zo´n 18% van de mensen onder de 65, geen gezondheidsverzekering. Nu hebben wij het geluk dat Koch bereid is om een gedeelte van de medical te betalen hier en dan nog is het ontzettend duur. We konden kiezen uit een aantal verschillende mogelijkheiden bij het afsluiten van de verzekering. Hierbij gaat het dan voornamelijk om hoeveel eigen risico je hebt en het percentage dat je daarna moet betalen voor bijvoorbeeld medicijnen of bezoek aan huisarts of ziekenhuis.
Wij hebben ervoor gekozen om een eigen risico te hebben en we gaan naar een dokter / tandarts / ziekenhuis waar de verzekeraar een contract mee heeft (in-network).
Ik gebruik voor mijn astma medicijnen, een van de 2 medicijnen die ik gebruik moet ik 2 keer per dag nemen. Een aantal weken geleden moest ik een afspraak maken met de huisarts voor een nieuw recept. Dit ging allemaal nog voorspoedig. Afspraak gemaakt, recept gekregen, meteen ook maar de griepspuit gevraagd (en gekregen) en hop, ook meteen een rekening gekregen, van maar liefst $ 196. Kassa!
Het was wel handig dat ik meteen een recept kreeg voor 6 maanden, in NL was dit altijd voor 2 maanden en moest ik regelmatig terug voor een nieuw recept. Op naar Wallmart, hier is een apotheek, en daar m’n medicijnen besteld. Ik kreeg 1 discus en moest $ 261 betalen, en dat was even slikken. Ik geloof dat ik haar wel 4 keer heb gevraagd ‘weet je zeker dat dit maar voor 1 discus is??’. Maar ze wist het zeker, helaas….. Ik kon me nl herrinneren dat op het doosje in NL altijd een bedrag stond van in de € 60….. Dus ja, ik schrok wel even. Daar ging ons eigen risico, alleen al op jaarbasis aan dit medicijn…..
Nou ben ik wel van de koopjes dus ik ben op internet gaan zoeken en heb een website gevonden die dit kan leveren voor veel minder. Meteen even gerekend en het verschil zou zo’n $2.350 zijn op jaarbasis (heel trots was ik op mezelf). Mooi denk ik dan, scheelt mij geld, scheelt dus ook onze verzekeraar geld. Zullen ze wel leuk vinden dacht ik nog.
Ik heb naar de verzekering gebeld met de vraag of ik het dan ook via internet mocht bestellen. En het is ongelofelijk, maar het mocht niet, nou ja, het mocht wel, maar het viel dan niet onder de verzekering dus dan moesten we het helemaal zelf betalen. Ja doei, daar hebben we toch geen verzekering voor….. En waarom, het was niet in-network, ze hebben er geen contract mee. Nu dacht ik nog ze snapt niet dat ze daardoor ook minder betalen, dus heb ik ’t haar geprobeerd uit te leggen. Maar helaas, volgens mij willen ze het niet snappen. Ook mocht ik het niet claimen via een formulier, hetzelfde formulier waar we de kosten van doktersbezoek in Canada (ook een niet in-network adres) wel mee kunnen claimen. En de reden, ja dat was een emergency…… Ja dan ben ik wel klaar, tegen zo’n logica kan ik echt niet op.
Maar nu snap ik wel waarom medical hier zo duur is. Misschien moet ik Obama maar even bellen als ik m´n werkvergunning heb:
President Barack Obama says Congress should be required to adopt experts’ recommendations for cutting health care costs. (July 17)
