Pascal’s nieuwe speeltje
Ja hoor, afgelopen week hebben dan eindelijk de snowblower opgehaald, de Sno-Tek 24.
Pascal was ‘t ding samen met Erik gaan halen met de truck van Erik. Terwijl de heren druk in de weer waren met opladen van dat ding zaten Ingrid en ik samen met hun 2 meiden lekker aan de koffie, tja….. ‘t was nou eenmaal een mannen klus….
En nu is ‘t wachten op sneeuw. Er is wel weer wat sneeuw gevallen maar niet erg veel, niet zoveel om dat ding te gebruiken. Maar……. ik las bij een van de Nederlandse dames hier op haar Facebook dat we deze week zo’n 30 cm sneeuw zouden krijgen (dat zijn de betrouwbaardere weersvoorspellingen dat realiseer ik me, maar toch).
Het is in ieder geval weer goed koud, -17 graden… Ik was net effe die foto’s aan’t maken in de garage en ben toch binnen maar even een extra vest gaan pakken en een paar handschoenen…. viel best tegen.
Ik hoop ‘m in ieder geval snel in actie te kunnen laten zien!! Of nou ja misschien ook niet….
Afgelopen week hebben we winterbanden op de auto laten leggen. Nadat we tweede kerstdag, toen we naar het Asessippi skigebied reden, in een flinke slip kwamen met 90 km per uur hadden we besloten dat er toch maar winterbanden moesten komen.
We reden gewoon op een recht stuk weg en het was wat gaan sneeuwen. Pascal kwam een beetje langs de rand van de weg, hij wilde iets terug sturen en toen gingen we, we vlogen van links naar rechts over de weg…… Gelukkig was er op dat moment geen tegenligger en heeft hij de auto op de weg kunnen houden. Maar goed de schrik zit er dan wel effe in.
Ik was de week ervoor ook al eens in de slip gekomen maar met een veel lagere snelheid, ik ging gewoon iets te hard door de bocht hier in de buurt en toen ging de auto ook. Ook toen gelukkig geen tegenligger of auto’s die op de weg geparkeerd stonden….
We dachten dat op de Equinos all-weather banden lagen maar dat was dus niet zo. We hadden ze ook niet meer gecontroleerd, ook omdat die auto in de winter beter op de weg ligt dan de CRV maar goed, die all-weather banden lagen er dus niet op….. oeps… Sterker nog, ze zijn ver aan vervanging toe, het zijn meer slicks! Maar goed, nu liggen er mooie bandjes op en de auto ligt beter op de weg, stukken beter!!
 |
 |
Ook hebben we nu de block heaters laten installeren. Als we nu ergens buiten parkeren en het is erg koud kunnen we de auto aan de stroom hangen en bevriest het blok niet. Dus nu hebben we allebei zo’n stekkertje voor bij de auto uitsteken. We moeten nog wat verlengkabels halen (zodat we ‘m ook echt kunnen insteken).
En we hebben gisteren een snow blower gekocht. We hadden besloten er toch maar een te halen (de winters zijn toch best lang) dus dat is wel lekker. Nu moeten we ‘m alleen nog thuis krijgen want dat ding past natuurlijk niet achterin de auto. Gelukkig hebben we Erik bereid gevonden om ‘m donderdag even op te halen met zijn truck, erg fijn!! Toen we laatst waren gaan kijken wat ze kosten en wat de mogelijkheden waren vertelden ze ons dat ze verder niet meer afgeprijsd zouden worden, ze waren toch best prijzig. Bleek nu dat dat toch het geval was, de snow blower die wij wilden was nu $150 afgeprijsd, toch weer mooi meegenomen!!
Nu de kou nog zou ik bijna zeggen…. het is dit jaar heel mild hier. Normaal hebben ze hier eind van het jaar al zo’n 23 dagen -20 graden C gehad en gaat ‘t in januari naar de -30 / -40 maar dit jaar dus (nog) niet. Het is afgelopen week zelfs een keer +5 geweest!!! Het was heerlijk die dag, vandaag is het weer -9 dus die kou zal er nu wel aankomen….
Op zich zal ‘t allemaal wel tegenvallen, als ik dan naar dit filmpje van in Japan kijk denk ik dat we nog niet eens zo mogen klagen, zo erg zal het hier niet worden.
Happy New Year!!
Gisteravond zijn we oud en nieuw gaan vieren bij een Nederlandse familie die ten noorden van Brandon wonen in de plaats Rivers. Zij hielden een feest waar meerdere Nederlanders kwamen en we waren via Ingrid en Erik (uit Brandon) uitgenodigd. Het was erg leuk om op deze manier weer nieuwe Nederlanders te leren kennen. Iedereen had wat hapjes en wat te drinken meegenomen en het was erg gezellig. Nu hebben we wel vaker oud en nieuw met z’n tweetjes gevierd of met anderen via Skype maar dit is toch ook heel leuk!! In ieder geval een goed begin van ons nieuwe jaar in Brandon!
Ingrid en Andre, bedankt voor jullie gastvrijheid!!
En voor iedereen de beste wensen voor het nieuwe jaar en maak er wat moois van!!
Ochtendgym
Gisteravond is ‘t begonnen met sneeuwen. We waren er vanochtend dus wel al op voorbereid dat we sneeuw moesten scheppen, niet een van m’n favoriete bezigheden maar goed ‘t moet gedaan worden.
Pascal heeft eerst ‘t stuk aan ‘zijn’ kant van de oprit gedaan zodat hij naar ‘t werk kon. En vervolgens mocht ik de rest afmaken. Er lag toch zo’n 15 cm sneeuw die weg geveegd moest worden en dat viel niet mee……Het ziet er allemaal wel leuk uit, gezellig die sneeuw, maar doe mij op zo’n ochtend dan maar Florida ofzo….
Een van de buren had zo’n sneeuwschuivertje en met enige afgunst keek ik toch wel naar hoe makkelijk hij z’n oprit schoon kreeg terwijl ik druk met die schep in de weer was. In de tijd dat ik de andere helft van onze oprit had gedaan had hij er zullen we maar zeggen 3 gedaan….. dus ja misschien moet er wel zo’n ding komen…
Een ding is wel zeker, het was -9 maar koud had ik ‘t niet!!
Eerste kerst in Canada
We zijn afgelopen 2 jaar zo rond de kerst naar de Nutcracker gegaan. De eerste keer was in New York en vorig jaar in Omaha. New York vond ik helemaal geweldig, een ontzettend mooi decor, mooie muziek en geweldige dans. Ook Omaha was heel goed, maar was zonder live muziek. Dit jaar konden we natuurlijk niet missen en zijn we naar de Nutcracker in Winnipeg geweest.
Vrijdagmiddag was Pascal op tijd naar huis gekomen en zijn we naar Winnipeg gereden. Dit is de eerste grote stad op een afstand van ongeveer 2,5 uur vanaf Brandon.
Het rijden viel eigenlijk heel erg mee, dit kwam ook omdat we naar Serious Request konden luisteren. Dit had ik via de iPhone aangezet en dit werd vervolgens via een kabel (zoals deze, alleen wij hebben een oud dingetje) op de radio afgespeeld. Echt geweldig!! Omdat de iPhone dan niet oplaad (en erg snel leeg is) waren we voorbereid en konden we (in geval dat de telefoon te snel leeg zou gaan) de telefoon op een andere stekker opladen, dan tetheren met de iPad en deze afspelen op de radio. We waren voorbereid op de trip en wilden Serious Request luisteren!! Op de terug weg hebben we zelfs even in de auto gekeken naar de live beelden van toen ze het huis uit kwamen, het was gewoon super om ‘t zo te kunnen volgen.
Het ballet was heel mooi en ook dit keer met live muziek, erg goed!!
We hadden ook maar een hotelletje geboekt, dit keer maar een ander hotel dan de vorige keer dat we in Winnipeg waren. We sliepen dit keer in het Fort Garry hotel, een oud hotel in het centrum van de stad. Het is een heel mooi hotel met heel veel oude elementen, zoals bijvoorbeeld de dunne muren….. Het hotel was gehorig en er lagen zelfs oordopjes klaar op de badkamer……
Zaterdag zijn we nog even een beetje gaan winkelen. We hadden een adres gekregen van een Mediterranean Market, La Grotta. Een geweldige supermarkt met veel geïmporteerde producten, waaronder heel veel kazen!!! Hier hebben we lekker boodschappen gedaan en daarna zijn we nog even naar de naastgelegen wijnhandel gegaan. Hier hebben we gesproken met de sales manager voor Manitoba, een fransman die al meerdere jaren in Canada woont. Hij is regelmatig in Brandon en wilt ons dan eventueel wel wat wijn meenemen!!
Thuis gekomen ben ik de keuken in gegaan om 2 Hollandse appeltaarten te bakken voor de collega’s van Pascal die kerstdag moeten werken. We dachten da’s wel leuk! Daarna hebben we lekker gegeten (eendenborst vooraf en daarna lamskorteletjes, hmmmm…) en daarna nog wat gehaktballetjes en een spaanse tortilla gemaakt voor vandaag. Vandaag waren we namelijk uitgenodigd om bij Ingrid en Erik (een Nederlands stel dat hier nu zo’n 4 maanden woont) te komen borrelen. Nog een andere Nederlands gezin zou komen (zij wonen in Rivers, ongeveer 45 minuten ten noorden van Brandon). Het was een heel gezellige middag en natuurlijk super dat ze ons meteen uitnodigen!!
Vanochtend hebben we geskyped met de familie en samen een glaasje bubbels gedronken. Wij op de nuchtere maag (we waren net wakker), maar dat maakt het niet minder lekker, en zij bij het voorgerecht voor het diner. Het is natuurlijk leuk om er zo even bij te zijn maar toch is het dan ook wel weer moeilijk dat je er niet echt bij kunt zijn….
Morgenochtend gaan we naar een ski resort, dit ligt ongeveer 3 uur ten noorden van Brandon. Daar blijven we dan ergens overnachten en dinsdag komen we dan weer thuis!!
Vooralsnog in ieder geval een heerlijke eerste kers in Canada!
Fotografie
Vorige week maandag ben ik weer begonnen met lessen. Dit keer volg ik lessen aan het Arts Institute of Pittsburgh and ga voor het certificaat Studio Photography.
In augustus heb ik voor ‘t eerst contact opgenomen met de school en na veel papierwerk, vertalen van diploma’s en een aantal zeer pittige toelatingstesten was ik dan aangenomen.
Omdat de verhuizing naar Brandon er tussendoor kwam had ik met school afgesproken dat ik dan op 12 december zou beginnen zodat ik alle tijd zou hebben om eerst hier alles te regelen.
De lessen zijn allemaal online en het werkt als volgt. Je logt in, ziet welke opdrachten je moet uitvoeren voor welke datum, je kunt er het boek downloaden dat je nodig hebt en vervolgens ga je aan de slag. Iedere week is er nieuw leesvoer en zijn er nieuwe opdrachten. De opdrachten bestaan uit het beantwoorden van vragen, hebben van discussies met medeleerlingen en het maken van foto’s. Ook de foto’s worden online ingeleverd. En vooralsnog moet ik zeggen, het werkt prima.
Wel effe wennen dat ‘t nu allemaal wordt beoordeeld, het is toch wel anders dan de lessen die ik in Lincoln volgde, dat was meer voor de leuk en lag de druk toch wel wat lager.
En ook wel zenuwslopend als je op je punten zit te wachten…. iedere opdracht bestaat uit meerdere onderdelen en daar hangen dan weer punten aan.
Deze twee foto’s zijn van de opdracht van vorige week, ik zal jullie de hele opdracht besparen, maar we moesten in ieder geval buiten foto’s maken. M’n punten van vorige week heb ik helemaal gehaald overigens!! Yoehoe!!
De andere leerlingen die nu deze klas volgen wonen allemaal verspreid over de US.
In ieder geval heel leuk allemaal!!
We wonen inmiddels een aantal weken in Canada en er lijkt een eind te komen aan al het geregel. Het is er nog niet echt van gekomen om een update te schrijven voor de site, dus dit wordt een lange…
De auto’s zijn door de safety check gekomen. Alleen bij de Honda moesten we een aanpassing laten doen aan de verlichting. Deze had geen ‘day time running lights’ en dat is hier verplicht. Dus dat mochten we er even voor zo’n $220 in laten zetten. En daarna konden de auto’s hier op kentekenplaat komen en konden ze hier verzekerd worden. Allemaal netjes op tijd voordat de 30 dagen om waren, we mochten hier nog 30 dagen op onze Amerikaanse verzekering rondrijden. We hebben overigens inmiddels een hele verzameling US kentekenplaten. Net voordat we naar Canada gingen moesten we weer onze ‘wegenbelasting’ betalen, en dit keer kregen we ook nieuwe kentekenplaten. Ik had geen idee waarom dus ik belde om te vragen of dit wel klopte, en jawel dat klopte. Blijkbaar krijg je in Nebraska (en misschien ook in andere staten, dat weet ik niet) iedere 4 jaar nieuwe kentekenplaten….. ik zie er het nut niet van in, maar goed, het mag wat kosten…..
Ook de rijbewijzen zijn aangevraagd. Dit ging hier verrassend makkelijk. In de US hadden we er destijds veel problemen mee (mocht je je dit niet meer herinneren dan kun je dit hier nog even teruglezen), maar hier was ‘t gewoon een kwestie van omruilen. We kregen een tijdelijk rijbewijs (oftewel een papiertje) en nu is het wachten op de pasjes.
M’n mobiele telefoon heb ik uiteindelijk kunnen regelen via een kantoor waar Koch in Brandon hun mobiele telefonie regelen. Ik moest $200 extra borg betalen maar dan had ik in ieder geval weer een telefoon…. en die borg krijg ik dan naderhand, als ik 6 maanden netjes op tijd de rekeningen betaal, weer terug. Maar ik heb wel weer een mooie nieuwe iPhone, en wel de 4S!!!
De inboedelverzekering is geregeld en ook aan de hele bank-ellende lijkt een eind te komen (gelukkig). We zijn overgegaan van Wells Fargo in Lincoln (overigens geen geweldige bank), naar HSBC. Bij HSBC hebben we een rekening in de US en een in Canada die dan aan elkaar gekoppeld zijn. Klinkt allemaal heel fijn maar ‘t regelen hiervan heeft me nogal wat kopzorgen gegeven. Ik had na de ervaringen met banken in Noord Ierland en de US kunnen verwachten dat ook dit niet van een leien dakje zou gaan, maar dat ‘t zo moeilijk zou gaan had ik niet voorzien. Blijkbaar vinden ze het moeilijk om de namen correct te schrijven, ze hebben het klaar gekregen om m’n naam fout te schrijven op de US credit card, daarna op de cheques van Canada en daarna op de credit card van Canada. En dan niet gewoon drie keer dezelfde fout, nee ze maakten er drie keer gewoon een andere fout van, stelletje kuikens. En als je dan naar de customer service moet bellen moet je vervolgens eerst door een derdegraads verhoor om te bewijzen dat je de eigenaar van de rekening bent (ja heel klantvriendelijk…..) om vervolgens iemand aan de andere kant van de wereld aan de telefoon te krijgen (tenminste zo klinkt ‘t) die je ook nog amper verstaat…. heerlijk!
Maar het lijkt nu geregeld te zijn. Gelukkig maar want ‘t is volgens mij niet goed voor m’n telefoonrekening, die heb ik nog niet gehad maar ik ben bang dat ik vol over m’n minuten ben gegaan….
En verder hebben we de social insurance nummers (burger service nummers) en de Manitoba Health registration cards geregeld.
Nu nog de block heaters voor de auto’s en dan zijn we denk ik klaar.
Vorig weekend hebben we vrijdag’s de christmas-party van het werk gehad. Dit was georganiseerd in een Ukrains centrum, met Ukrains eten (erg lekker). De de jubilarissen van 2011 werden in het zonnetje gezet, er werden spelletjes gedaan en er waren prijzen te winnen (via lootjes die dan iedereen bij binnenkomst kreeg, we hebben niets gewonnen)…. Er was een dj en onder het eten werd er een soort rad van fortuin gedaan waaraan dan 3 tafels mee deden. Het was leuk om op deze manier meteen wat mensen te leren kennen. In datzelfde weekend was op zondag bij de YMCA een kids-party georganiseerd. Hier was de grote sporthal afgehuurd waar een groot luchtkussen stond, er was pizza en natuurlijk kwam de sint kado’s brengen. Ook dit was leuk en collega’s vonden het leuk dat we gekomen waren, ondanks dat we geen kinderen hebben.
Naar aanleiding van de foto in de krant had ik een berichtje gekregen van een Nederlandse die net ten noorden van Brandon woont. En via haar ben ik weer in contact gekomen met een andere Nederlandse die net ten zuiden van Brandon woont. En met haar, Ingrid, ben ik afgelopen donderdag gaan lunchen. Dat was natuurlijk erg leuk, je hoort weer nieuwe dingen over Brandon en ‘t was gewoon gezellig! Er schijnen dus best veel Nederlanders in en rondom Brandon te wonen…. Er is nog geen Dutch club maar misschien moeten we eens kijken of mensen daarvoor te porren zijn.
Gisteravond zijn we met een aantal collega’s van Pascal wat gaan drinken bij de Tavern, de sportsbar waar de foto die in de krant stond was gemaakt. Dit was ter afscheid van een collegaatje. Een leuke gezellige avond met een kleine groep collega’s!
Dus tot nog toe bevalt Brandon erg goed!!
Week 1 overleefd…
Onze eerste anderhalve week in Canada hebben we overleefd….
Nadat we het huis eens goed hadden bekeken, er zaten toch wel her en der wat gaten in de muur en de nodige vegen van het verhuizen, hebben we besloten dat het huis geverfd moest worden. Dit is iets dat we in het verleden altijd zelf hebben gedaan, maar voor de verandering werd ‘t nu gedaan. En wat was dat heerlijk…. We hadden via de makelaar de naam van een schildersbedrijf doorgekregen, de eigenaar kwam ‘s ochtends kijken, na een uur hadden we een offerte en eind van de middag kwam hij samen met zijn vrouw om alvast gaten dicht te maken. Afgelopen zaterdag was ‘t hele huis geverfd, ze waren met 3-4 man sterk druk aan’t schilderen geslagen en er zijn 3 lagen witte verf op gegaan om de boel dekkend te krijgen. En wat is het heerlijk om weer in een wit huis te wonen!!!
Omdat het huis nog geschilderd moest worden moest het verhuisbedrijf alles in het midden van de kamers zetten. En moesten we wachten met uitpakken totdat kamers klaar waren. We hebben nog niet alles uitgepakt, maar het begint erop te lijken! Langzamerhand wordt ’t huis steeds leefbaarder en ziet ’t er steeds gezelliger uit. Als alle dozen weg zijn zal ik wat foto’s van het huis op de site zetten.
Ook hebben we onze eerste portie sneeuw gehad. Vorige week maandag was het begonnen met sneeuwen en na een paar dagen lag er een mooi wit laagje overal. Het is afgelopen weekend ook heel erg koud geweest, zo’n -20 0C en dat viel toch best tegen, zeker als je je handschoenen nog niet gevonden hebt…. In Nebraska kon het ook wel -20 worden maar dat was dan ook wel het dieptepunt van de winter. Hier moet de winter nog beginnen….. In Nebraska werd de sneeuw geveegd, dit was georganiseerd door de home owners association, maar hier moeten we dat zelf doen….. en dus mochten we met een grote sneeuwschep aan de slag, heerlijk!
Afgelopen vrijdag was er in het centrum van de stad een Santa Parade. Koch deed er voor het eerst aan mee en een aantal collega’s had een ‘float’ versierd. Er waren een aantal ouders met kinderen die meededen en er werd aan Pascal gevraagd of ook wij mee wilden. Natuurlijk moesten we mee! Pascal zou mee gaan op de float en ik zou gewoon gaan kijken en wat foto’s maken. Uiteindelijk is dit iets anders gelopen. Het was deze avond namelijk -17 0C en nadat ik een stuk of 5 foto’s had gemaakt had ik zo’n pijn aan m’n vingers (zonder handschoenen…) dat ik in de truck (die de float trok) ben gaan zitten om op te warmen. Pascal heeft een tijdje buiten rondgelopen en kreeg uiteindelijk zo’n koude voeten dat ook hij maar binnen kwam zitten toen de float begon te trekken. Jeez het was koud! En dus zaten we daar dan, achterin de pickup naar iedereen te zwaaien… Het viel me trouwens nog mee hoeveel mensen er langs de weg naar de parade stonden te kijken. Iedereen was dik ingepakt, er waren veel dekens meegenomen en veel kinderen zaten helemaal ingepakt op het stoepje te kijken. Ze zijn hier duidelijk andere temperaturen gewend dat in Nederland…
 |
 |
 |
Ook hebben we afgelopen weekend even de tijd genomen om nog wat te gaan shoppen, we hebben gekeken naar warme schoenen voor in de winter. Zo zijn er schoenen te krijgen die je warm houden tot -50 of -100 graden of je kunt er kopen die je van te voren kunt opwarmen door ze aan de stroom te hangen. We hebben er nog geen gekocht, maar die tot -50 die gaan er komen. Wel hebben we al heel warme mutsen gekocht en nieuwe handschoenen!
We zijn goed en wel 3 dagen in Brandon en we staan nu al in de Brandon Sun!!!
Via de link van de Brandon Sun hierboven kunnen jullie de foto zelfs in kleur zien…
![Brandon[1]](http://www.teeppeltjes.com/wp-core/wp-content/uploads/2011/11/Brandon1.jpg "Brandon[1]")
We zijn er!!
Vrijdag waren we om 7 uur dan eindelijk in Winnipeg. Na lang wachten op het vliegveld in Minneapolis konden we dan toch vertrekken. Ik was blij dat we weg konden, het is zo’n trieste bedoeling op zo’n vliegveld.
En het erge is, hoe langer je er zit, hoe meer je ziet verkeerd gaan bij zo’n luchtvaartmaatschappij. Ten eerste wordt je zelf van het kastje naar de muur gestuurd, iedereen is chacharijnig en heeft geen zin om ook maar iets voor je te doen. We hebben omdat we zo lang moesten wachten een tegoedbon gekregen voor een volgende vlucht, ieder een bon van $100 en een aantal meal coupons van $6 per stuk. Die tegoedbon van $100 is natuurlijk een lachertje en de regels hierbij zijn niet helemaal duidelijk. In eerste instantie vertelde de dame dat we $200 zouden krijgen, want daar hadden we recht op. Daarna bleek het ineens $100 te zijn en uiteindelijk hoorde we van iemand anders die ook zo’n lange vertraging had opgelopen, dat zij $600 had gekregen. Daarbij verteld iedere medewerker iets anders. De een stuurt je naar de lounge omdat je daar gebruik van mag maken. En bij de lounge wordt je door een stel arrogante dames stom aangekeken en mag je $50 pp betalen als je erin wilt (ik dacht ’t niet….). De een na de andere vlucht had vertraging, was overboekt en het kwam zelfs zover dat uiteindelijk bij de gate naast ons een kleiner vliegtuig werd ingezet en de dame mocht gaan vertellen dat 27 mensen niet mee zouden kunnen. Ze mocht mensen tegoedbonnen aanbieden maar ik had wel medelijden met haar…
Maar goed, om 7 uur ’s avonds kwamen we dan eindelijk in Winnipeg aan. We moesten daar bij de douane nog ons werkvisum aanvragen. Dit ging gelukkig heel snel allemaal. De collega’s van Pascal hadden hun werk goed gedaan en ook het papierwerk van te voren al opgestuurd. De dames van immigratie waren erg vriendelijk en behulpzaam en rond 8 uur waren we op weg naar Brandon.
Onderweg naar Brandon zagen we langs de weg al wat sneeuw liggen. Het heeft hier afgelopen week wat gesneeuwd en het is ook echt al wat kouder dan in Lincoln dus dat beetje blijft gewoon liggen. We slaan voor ons gevoel qua seizoen even een maand over….
Gisterochtend hebben we met de makelaar afgesproken en de sleutels van het huis gekregen. Verder hebben we internet en kabel tv geregeld en dat wordt dinsdag en woensdag al aangesloten. Ook hebben we geprobeerd een mobiele telefoon aan te schaffen voor mij maar dit lukte niet echt. Ik wil graag weer een iPhone en deze (de nieuwe 4s) is hier zo goed als niet te krijgen, overal zijn ze uitverkocht. Toen we eindelijk een winkel hadden gevonden die er nog een hadden konden ze me geen abonnement geven om dat ik nog geen Canadese documenten heb….. (grrrr……).
Maandag heb ik een afspraak bij de bank in Winnipeg en dan hoop ik dat ’t verder allemaal snel geregeld is, als ’t goed is gaat de nieuwe Canadese creditcard hierbij helpen… Zou toch wel handig zijn om weer een telefoon te hebben!!
Maandagmiddag om 12 uur hebben we een afspraak bij Customs in Winnipeg, daar ontmoet ik de chauffeur dan met al onze goederen om deze ’t land in te krijgen.
En dan mogen we de boel weer uitpakken.
